موضوعات مهم

بهترین عکس من: مایلز آلدریج

بهترین عکس من: مایلز آلدریج

نوریاتو: مایلز آلدریج عکاس مد بریتانیایی است. اما شاید به خاطر علاقه و تحصیل‌اش در زمینه تصویرسازی و ساختن ویدیوپاپ‌، نگاه‌اش در عکاسی مد با خیلی از هم‌نسلانش متفاوت است. او در دهه نود میلادی عکاسی مد را شروع کرد. مایلز آلدریج در یادداشتی داستان بهترین عکس زندگی حرفه ای خود را چنین می نویسد:

 

۳۶ تا از ارزان ترین تخم مرغ هایی که پیدا می شد، امتحان کردیم؛ استودیو بوی ناخوشایندی گرفته بود!

 

از نگاه کردن به عکس مجله های مد که خانمهای زیبا را در زیباترین زمانها نشان می داد، حالم بد بود. خسته ام میکردند. اوایل دهه ۲۰۰۰ که من تازه کارم را شروع کرده بودم، دنیای فشن شبیه جعبه شکلاتی، پر از خزعبلات و حقه بود.اگر روزنامه ها را خوانده باشید، متوجه می شدید که زندگی و دنیا به هیچ وجه به آن شبیه نبود.

 

من همیشه از خانمهایی که عکسشان را میگرفتم، میخواستم هرچه بیشتر شبیه آدمهایی باشند که میشناختم: عجیب و غریب، ناامید، مخرب، خطرناک، مجنون. این عکس بخشی از یک مجموعه به نام «علامتهای قرمز» بود که در سال ۲۰۰۳ برای ووگ ایتالیا گرفته شد. میخواستم ببینم چقدر میتوانم از موضوع اصلی دور شوم و از آن فاصله بگیرم.

از خودم پرسیدم: چطور میتوانم بدون حضور یک دختر در عکس، عکاسی فشن زیبایی کنم؟ اثر رژلب کجا باید باقی بماند؟

یک سیگار میتوانست جای مناسبی باشد. بقیه عکسهای این سری هم یک نخاله سیب بود و یک فنجان قهوه ریخته شده. در کارهای من ارجاع های سینمایی زیاد میبینید، از آلفرد هیچکاک گرفته تا دیوید لینچ، و صحنه ای بی نظیر از ربکای هیچکاک یادم آمد که یک بانوی موقر ته سیگارش را در یک ظرف “کرم” خاموش کرد. تصویر بی نظیری از تحقیر و بیزاری. فکر کردم: چطور میتوانم همین کار را بکنم؟

پدرم (الن آلدریج، تصویرساز) عاشق و شیفته بچه های باهوش و بااستعداد بود. در سنین کم، انواع نقاشی و مجسمه سازی از پاپ آرت گرفته تا شمایل سازی مذهبی و کتابهای کمیک را به من معرفی کرد. از همان کودکی، هم، کارهای مایکل انگلیش (گرافیست انگلیسی) را به یاد داشتم و دلم میخواست این کار حسی شبیه یکی از نقاشیهای وسواسی، ایربراش، کلوزآپ، رئال افراطی او از سوژه هایی مثل تشتک بطری کوکا باشد.

برای این عکس، ۳۶ تخم مرغ شکستیم- همه شان را روی یک اجاق رومیزی در استودیو پختیم. متخصص مد را مجبور کردم آنها را بشکند و بپزد، نگاهی بهشان بیندازد و اگر خوب نمیشد، دوباره همین فرآیند را تکرار میکردیم. ارزانترین تخم مرغهایی بود که میشد بخریم و استودیو بوی تهوع آوری گرفته بود!

از سیگار Consulate استفاده کردم چون همان سیگاری بود که در دوره مدرسه و در فرصتی که برای نهار خوردن داشتیم، انتخاب میکردیم. مثل خیلی از کارهایم، المانی نوستالژیک جایی در حالت عکس وجود دارد. ضمن اینکه از این دست رنگهای سبز فیروزه ای و صورتی خوشم میآمد.

مجله ووگ عاشق این عکس شد و آن را در فضایی دوصفحه ای چاپ کرد، که شگفتی بزرگی بود. ریسک داشت چراکه شاید مخاطبان مجله، دوست نداشتند به چالش کشیده شوند. رنگها را طوری انتخاب کردم که خوانندگان برای دیدنش توقف کنند. و تنها راه برای این کار به تصویر کشیدن چیزی محرک اما همچنان زیبا بود تا آنها را جذب کند. این یک فوت کوزه گری است؛ یک تردستی!

حالا که ۵۰ ساله ام، کارهایم تا سال ۲۰۱۳ را در دسته آثار دوره جوانیم دسته بندی میکنم. در حال حاضر مشغول کاری هستم که آن را آلبوم دومم میخوانم. حالا طلاق گرفته ام و نمیخواهم به زندگی همانطوری نگاه کنم که در زمان متاهلی نگاه میکردم. این، مثل خیلی کارهای دیگری که تا امروز انجام داده ام، صحنه ای از جنون خانگی/ domestic madness است؛ ناخوشایند اما زیبا!

 

مایلز آلدریج :

مایلز آلدریج

 

تولد: همپستد، ۱۹۶۴

 

تحصیلات: کالج سنترال سنت مارتین، لندن

 

تحت تاثیر: فلینی، هیچکاک، هلمات نیوتن، ریچارد اودون، دیوید لینچ، ایروین پن

 

بهترین دستاورد: نمایشگاه قبلی ام در سامرست هاوس لندن ۲۰۱۳

 

بدترین دستاورد: احتمالا مردن

 

بهترین توصیه: داستانت را بگو!

بیشتر بخوانید

مطالب مرتبط

ارسال نظر

پربازدیدترین ها