موضوعات مهم

مقصد: اروپا

مقصد: اروپا

ترجمه اختصاصی نوریاتو: «مقصد: اروپا» مجموعه عکس‌ جیسون فلوریو عکاس انگلیس است که به موضوع سفر پرخطر پناهنجویان آفریقایی از مسیر دریای اژه و دریای مدیترانه به سوی اروپا می پردازد. عکس هایی از این مجموعه برنده جایزه اول مجموعه عکس فتوژورنالیسم در مسابقه عکس مگنوم – لنز کالچر ۲۰۱۷ شده است.

 

به گزارش مجله نوریاتو، فلوریو که علاوه بر عکاسی در حوزه ادبیات و روزنامه نگاری نیز فعال است، در ۱۵ سال گذشته به عنوان یک عکاس خبری مستقل در سراسر جهان برای نشریاتی از جمله نیویورکر، نیویورک تایمز، نیوزویک و ویرجینیا کار کرده است. وی هم اکنون با پایگاه کمک رسانی ساحلی مهاجران همکاری می کند.

 

در دو سال اخیر (۲۰۱۵-۲۰۱۶) در اولین تجسس و امداد سازمان مردم‌نهاد MOAS مخفی شدم تا کشتی‌های نجات را مدیریت کنم، MAOS مخفف انگلیسی ایستگاه امداد ساحلی مهاجران است.کارمان بیشتر نجات جان مهاجران و پناهندگانی است که تلاش می‌کنند از دریاهای مدیترانه و اژه عبور کنند. قبل از کار با MOAS از سال ۲۰۱۳-۱۵در گامبیا، غرب آفریقا مستقر بودم. در آن دوره خیلی کم پیش می‌آمد روزی بگذرد و خبر از یکی دو نفر نشنویم که کشور را ترک کرده یا در «مسیر برگشت» در دریا غرق شده است.مسیر برگشت، اصطلاحی بود که در محاوره به مسیر غیرقانونی اروپا می‌گفتند.در MAOS وظیفه مستندسازی عملیات نجات ساحلی لیبی و اژه به من سپرده شد.

 

اوایل فقط برایم یک شغل بود، اما خیلی زود متوجه شدیم نه‌تنها سوری‌ها و نیجریه‌ای‌های سرگردان در دریا  را نجات می‌دهیم که خیلی از گامبیایی‌ها را پیدا می‌کردیم که از دولت دیکتاتور و فقر طاقت‌فرسا فرار کرده بودند. وقتی اولین گروه گامبیایی‌ها را نجاات دادیم، کارم جنبه دیگری هم پیدا کرد: جایی که سانا کلی» ۱۸ ساله را دیدم؛ پسر یکی از دوستان گامبیایی‌ام. این رابطه نزدیک با نجات یافتگان گامبیایی مدام تکرار می‌شد.هروقت می‌توانستم از روی کشتی نجات با اقوام‌شان در گامبیا تماس می‌گرفتم تا خبر سلامتی عزیزانشان را بدهم.

 

اولین تجربه‌ام در گارد ساحلی، ۳ هفته طول کشید اما از لحاظ عاطفی با داستان درگیر شدم؛ ۲ سال دیگر ماندم و ماموریت‌های دریایی زیادی انجام دادم. در مناطق جنگی از جمله افغانستان و اردوگاه پناهندگان سومالی کار کرده بودم، اما این ماموریت واقعا چالشی جدی بود. واقعا شوکه شده بودم. در اولین عملیات نجات باید جلوی سرازیر شدن اشکم را نگه می‌داشتم. نمی‌خواهم مهاجران احساس کنند، من در مقایسه با آنها اولویت دارم. در تلاش هستم تا نشان دهم مردم از شرایط وحشتناک نجات می‌یابند و اهمینی ندارد که آنان چقدر ترسیده اند. اگر به زیر عرشه نگاه و با هر یک از آنان شخصا صحبت می کردید، متوجه می شدید که آنها می خواستند شانسی برای تغییر دادن زندگیشان داشته باشند.

 

در حال حاضر بر تاثیر مهاجرت‌‌های قومی در کشورهای مبدا از جمله گامبیا و کشورهای میزبان تمرکز کرده‌ام.

 

بیشتر بخوانید

مطالب مرتبط

ارسال نظر