موضوعات مهم

بهترین عکس من : الکساندر گرونیسکی

بهترین عکس من : الکساندر گرونیسکی

ترجمه اختصاصی نوریاتو: الکساندر گرونیسکی ، عکاس چشم انداز است. او متولد کشور استونی است و در حال حاضر در لتونی زندگی می کند. این عکاس برای عکاسی چشم انداز از روسیه مشهور شده است. گرونیسکی تاکنون جوایز زیادی را از آن خود کرده است.

 

عکاسی از فستیوال های بازسازی حمله ارتش شوروی به افعانستان را از حدود یک سال قبل آغاز کردم. این عکس را در حومه برفی سن پترزبورگ گرفتم. این گروهی که در عکس مشاهده می کنید، به نوعی دوستداران هنر به شمار می آیند: آنها برای سرگرمی با سلاح ها و لباس های خود نمایشی را برای مردم انجام می دهند. در واقع ده سال است که این کار را انجام می دهند و با این نمایش ها، شروع به جمع آوری کمک های دولتی کرده اند. یعنی اکنون می توانند با در اختیارگرفتن هواپیما و تانک ها و منفجرکردن آنها، رویدادهای بزرگتری را به نمایش بگذارند.

 

فستیوال بازسازی جنگ در روسیه پدیده بسیار محبوبی است. آن روز باران نمی آمد اما هوا بسیار سرد و طوفانی بود. هزاران نفر از مردم برای تماشا به خیابان ها آمده بودند و کودکان شان را همراه خود آورده بودند؛ افرادی که تحصیل کرده به نظر می آمدند. اما باید این را پذیرفت که جنگ ها فارغ از روحیه فرهنگی افراد، باعث تحریک حس وطن پرستی آنها می شود.

 

این بازسازی مربوط به یکی از حمله های نهایی ارتش شوروی به افعانستان بود که در سال ۱۹۸۸ رخ داد. در تاریخ این نبرد آمده است که گروهی از سربازان شوروی توسط شورشیان افغان دستگیر و کشته شده بودند. یکی از افغان ها، از اجساد این سربازان عکس می گیرد. این نبرد در یکی از کوهستان های افغانستان رخ داده بنابراین باتوجه به اینکه این محل توسط دو دریاچه یخ زده احاطه شده، باید از قوه تخیل خود برای تصور این جنگ استفاده کنید. اما آنچه که در این فستیوال برای من عجیب بود میزان خشونت مردمی بود که برای تماشا آمده بودند. مانند مسابقه فوتبال، سربازان را تشویق می کردند و می خواستند خونریزی اتفاق بیافتد. بعد از پیروزی نهایی سربازان شوروی، همه آنها فریاد «هورا» سر می دادند.

 

قبل از جنگ با اوکراین، فستیوال های مربوط به بازسازی جنگ در روسیه پدیده فراگیری بود به این دلیل که بسیاری از افرادی که در این نمایش ها نقشی ایفا می کردند به جنگی واقعی فراخوانده شدند. برای همین می توان گفت که جای تعحب نیست که نظامیانی مانند ایگور استرولکوف دارای سابقه فعالیت در این نمایش ها هستند. به بیانی دیگر، این فستیوال ها مانند آژانس های عضوگیری غیررسمی فعالیت می کنند.

 

به شخصه عکس های برفی و بارانی را ترجیح می دهم. به هر نوعی این عکس ها می توانند حق مطلب را در این موضوع به جا بیاورند. از این فستیوال ها در بهار و تابستان عکاسی کرده ام اما نتیجه آنها شبیه عکاسی مستند می شود. اما من می خواهم موضوعات عکس هایم را انتزاعی و تمیز نگه دارم. وقتی که بریگل عکاسی از منظره را آغاز کرد، در واقع می خواست کل دنیا را در یک قاب به تصویر بکشد. همچنین می توان گفت که هدف از عکاسی چشم انداز این است: تا حد امکان جا دادن موضوعات در یک قاب. در عکاسی از فستیوال های بازسازی جنگ، شما با مجموعه ای از موضوعات روبه رو هستید: افرادی که در حال جنگ هستند، مردمی که مشغول تماشا هستند، به علاوه خانه های نیمه تمام در پس زمینه و مردی که تلاش می کند تا نشان دهد که کشته شده است. این موقعیت می تواند گیج کننده باشد؛ شما مطمئن نیستید که چه چیزی مهم تر است و بر چه چیزی باید تمرکز کنید. من در اینجا تصمیم را بر عهده مخاطب می گذارم.

 

الکساندر گرونیسکی

 

تولد: تالین، استونی ۱۹۸۰

 

تحصیلات: عکاسی تجاری

 

تحت تاثیر: پاول گراهام و استفان شاور

 

بهترین دستاورد: بردن جایزه  Foam Paul Hufدر سال ۲۰۱۰ برای مجموعه عکس هایی که در حومه مسکو گرفته بود.

 

بدترین دستاورد: “من عکاسی مستقل هستم و همیشه در معرض خطر هستم.”

 

توصیه: هیچ قانونی برای کار کردن نداشته باشید.

 

بیشتر بخوانید

مطالب مرتبط

ارسال نظر

پربازدیدترین ها