موضوعات مهم

۵ درس عکاسی خیابانی از بروس گیلدن درسهای اریک کیم از بروس گیلدن عکاس خیابانی

۵ درس عکاسی خیابانی از بروس گیلدن

ترجمه تخصصی نوریاتو: بروس گیلدن یکی از بهترین عکاسان خیابانی است. او عکاسی است که عمیقا در این حوزه تاثیرگذار بوده و در حوزه عکاسی خیابانی دید مناسبی را در اختیار افرادی مانند اریک کیم گذاشته است.

 

به گزارش مجله عکس نوریاتو اریک کیم (عکاسی آمریکایی که در عرصه عکاسی خیابانی فعالیت می کند)در این مقاله به توصیف گیلدن و سبک اریک کیم عکاس خیابانی مجله عکس نوریاتوکاری او می پردازد و نکاتی که تاکنون از او الهام گرفته است را به تفصیل بیان می کند. در ادامه به مقاله کیم که در سایت شخصی خود منتشر کرده است می پردازیم.

 

بروس گیلدن یکی از بحث برانگیزترین عکاسان خیابانی است؛ البته از نظر من او هنوز به درستی شناخته نشده است. در این مقاله، به این موضوع می پردازم که شخصا از شیوه او در عکاسی خیابانی چه چیزی آموخته ام و اینکه چگونه او را عکاسی خیابانی و انسانگرا می دانم.

 

  1. با همان شخصیتی که دارید عکاسی کنید

 

بیشترین چیزی که درباره گیلدن دوست دارم باور او به این امر است که در درجه اول انسانی است که در قالب یک عکاس فعالیت می کند. او وانمود نمی کند که شخصیت دیگری دارد. و با خود حقیقی اش عکاسی می کند.

 

از نظر من بسیاری از عکاسان خیابانی کارشان را با تقلید از عکاس های مشهور خیابانی آغاز می کنند و صادقانه برای درک شخصیت و دیدگاه خود تلاشی نمی کنند. گیلدن زندگی فردی و اجتماعی خود را دارد. بسیاری از عکس هایش را در حالتی صریح و ساده می گیرد اما تلاش می کند تا با موضوعاتش ارتباط و تعاملی متقابل برقرار کند.

 

به عنوان مثال در ویدئو مشهور او در یوتیوب، منصفانه ترین عکس هایش را بدون اجازه از افراد می گیرد اما در یکی از عکس هایش، مردی که موضوع تصویر بود متوجه می شود و گیلدن خیال او را راحت می کند و آن شخص به راهش ادامه می دهد.

بروس گیلدن عکاس خیابانی مجله عکس نوریاتوبروس گیلدن

 

بنابراین اگر بخواهیم از نظر سبک به کار عکاسی خیابانی گیلدن بپردازیم باید گفت که او شخصیتی قوی و تهاجمی دارد و با لنز ۲۸ میلی متری و فلش عکاسی می کند. او با این شیوه اش باعث ترساندن مردم نمی شود بلکه از آن به گونه ای هنرمندانه استفاده می کند؛ درحقیقت می توان گفت از فلش خود برای برجسته کردن نمایشی انسانی استفاده می کند. گیلدن برای نشان دادن اضطراب افراد در شهرهایی که در آنجا عکاسی می کند، از این شیوه استفاده می کند.

 

اگر خود را عکاسی خجالتی و درون گرا می بینید که احساس راحتی برای ارتباط برقرارکردن با غریبه ها ندارد، بهتر است بدانید ایده خوبی نیست که کارتان را با عکاسی از فاصله نزدیک از مردم شروع کنید و در صورت شان فلش بیاندازید.

 

  1. مستندسازی درباره انسانیت افراد

 

توضیح کاملا بحث برانگیزی که همه جا درباره بروس گیلدن می گویم این است که گیلدن بیشتر عکاسی انسانگرا است تا اینکه صرفا بخواهد عکس از خیابان بگیرد.

اکثر افرادی که چیز زیادی درباره گیلدن نمی دانند، اغلب فکر می کنند که او فرد دیوانه ای است که دوست دارد غریبه ها را در شهر نیویورک به طور تصادفی تحریک کند و بترساند.

 

بروس گیلدن عکاس خیابانی مجله عکس نوریاتوبروس گیلدن

 

من فکر می کنم که هدف نهایی عکاسی خیابانی باید تحریک بیننده برای گرفتن پاسخی احساسی باشد. می توان گفت که گیلدن این کار را در عکس هایش انجام داده است. گاهی در عکس های او انگار چیزی وجود دارد که مستقیما به شما حمله می کند.

 

به طور مثال در کتاب هائیتی، گیلدن کارهای سخت و خشنی را می بینید که او برای شناخت جامعه هائیتی به مدت ۱۰ سال به تصویر کشیده است. تصاویر او در این کتاب، احساسات، تفکر و حس انسانیت افراد را تحریک می کند-چیزی که فکر می کنم همه ما به عنوان یه عکاس خیابانی باید آن را رعایت کنیم.

 

  1. ایجاد ترکیب بندی های غیرمتعارف

 

تلاش کنید تا ترکیب بندی هایی خسته کننده نداشته باشید. موضوع عکس را همیشه در وسط کادر نگذارید یا اینکه همیشه درگیر رعایت قاعده یک سوم نباشید. از زاویه های متفاوت عکاسی کنید. می توانید از زاویه کنج پایین یا بالای کادر عکاسی کنید. دوربین تان را در حالت عمودی بگذارید. همچنین می توانید از فلش خاموش دوربین برای ایجاد سایه های غیرمتعارف استفاده کنید. از لنز ۲۸ میلی متری استفاده کنید تا بتوانید به کارتان مسلط باشید و تمام کادر را پر کنید.

 

درآخر باید گفت که از نظر بروس گیلدن همیشه نباید با قوانین مرسوم ترکیب بندی حرکت کرد و تا حد امکان باید آزاد و نوآور بود.

 

  1. ایجاد فضایی رمزآلود

 

از نظر من بهترین عکاسان خیابانی کسانی هستند که سوالات بیشتری در کارهایشان ایجاد می کنند تا اینکه بخواهند پاسخ های بیشتری را ارائه دهند. به عنوان مثال، به یادماندنی ترین عکس های گیلدن، آن دسته از تصاویری هستند که جوی مرموز در آنها حکم فرما است. یکی از بهترین عکس های او از نظر من، عکس دو یاکوزای ژاپنی است که در حال سیگارکشیدن هستند.

 

پس باید گفت که از نظر گیلدن در خلق تصاویر نباید همه روایت مان را یک جا بیان کنیم. کم کم داستان عکس را روایت کنید. فضایی رمزآلود در عکس هایتان ایجاد کنید و اجازه دهید که ببینده داستانی سرگرم کننده از روایت شما در ذهن اش بسازد.

 

  1. به خیابان های تکراری بروید و صحنه هایی جدید خلق کنید

 

در حال حاضر گیلدن به مدت چند دهه است که از خیابان های تکراری در نیویورک عکاسی می کند و هنوز هم می تواند صحنه های جدیدی خلق کند. اما بهتر است بدانید که عکاسی از خیابان های تکراری بخصوص زمانی که شبیه یکدیگر باشند، یکی از سخت ترین کارها است. چقدر می توان خیابانی را برای بار هزارم دید و باز از آن صحنه ای جدید خلق کرد؟

 

وقتی که از عکاسی از خیابانی تکراری خسته شدید، تلاش کنید تا مانند یک کودک شوید و خیابان را با چشمهایی جدید ببینید. یا تصور کنید که برای اولین بار به شهرتان آمده اید. حالا دقت کنید و مشاهده کنید که چه چیزهایی از نظرتان جذاب و منحصربه فرد خواهد بود. همچنین این نکته را هم باید بدانید که هیچ وقت نباید تسلیم شوید. مصمم باشید و به عکاسی ادامه دهید.

 

بروس گیلدن عکاس خیابانی مجله عکس نوریاتو

نتیجه گیری

 

من درس های زیادی از بروس گیلدن درباره عکاسی خیابانی آموخته ام اما می توانم بگویم که این ۵ درس، تمام نکاتی است که در این ۴ سال گذشته از او الهام گرفته ام. صرف نظر از اینکه موافق با رویکرد گیلدن در عکاسی خیابانی هستید یا خیر، باید گفت که او تصاویر فوق العاده ای از بدنه کاری در نیویورک، توکیو و هائیتی خلق کرده است؛ کسی که بیش از ۶۰ سال است که هنوز مشغول به فعالیت در این حوزه است.

 

از نظرمن همگی ما می توانیم از او به عنوان کسی که ساختارشکنی کرد و هنوز دست از حرکت نوین اش برنداشته است، در عکاسی خیابانی الهام بگیریم.

 

بیشتر بخوانید

مطالب مرتبط

ارسال نظر

پربازدیدترین ها