موضوعات مهم

بهترین عکس من: آرلین گاتفرید

بهترین عکس من: آرلین گاتفرید

ترجمه اختصاصی نوریاتو: آرلین گاتفرید در سال ۱۹۵۰ در نیویورک متولد شد و در سال ۲۰۱۷ از دنیا رفت. او عکاسی خیابانی بود که بیشتر از صحنه های زندگی روزمره در محله هایی نه چندان مناسب نیویورک عکاسی می کرد.

 

به گزارش مجله عکس نوریاتو گاتفرید عکس بالا را بهترین عکس تمام دوران کاری خود می داند و درباره آن می گوید:

 

 یکی از بعدازظهرهای کسل کننده و ساکت تابستان سال۱۹۸۵ بود. چند سال بود که به عنوان عکاسی پرتوریکویی تبار در نیویورک مشغول عکاسی بودم. به نمایشگاه های خیابانی، فستیوال ها و مراسم مذهبی می رفتم. آن روز هم به خیابان رفته بودم و دنبال سوژه بودم. آرلین گاتفرید مجله عکس نوریاتووقتی که داشتم از کلیسا بیرون می آمدم، این صفوف در حال حرکت و پیوسته را دیدم. در روزهای جمعه خوب (تعطیلاتی مسیحی که در آن مراسم مصلوب شدن عیسی مسیح را برگزار می کنند) معمولا مراسم راه های صلیب را دنبال می کنم- مراسمی که در آن پسری نقش مسیح را بازی می کند و در خیابان راه می رود تا به صلیب کشیده شود، مردم نیز در اطراف او گریه می کنند. من جذب این مراسم شده ام. در واقع روزهای جمعه خوب، روزی معمولی در زندگی تان نمی تواند باشد.

 

در این مراسم، رقص، موسیقی و درام وجود داشت، به همراه راهبه ها و دختربچه هایی که لباس هایی زیبا پوشیده بودند. بعد از مدتی وارد محلی شدیم که تلویزیون هایی روی اتومبیلی قرارگرفته بود و مردانی در کنار خیابان روی پاهایشان نشسته بودند و دختربچه ها را تماشا می کردند. تلویزیون به تیرهای برق خیابان وصل بود. البته این پدیده در آن محل زیاد مشاهده می شد: مردم از برق خیابان برای قوی تر کردن رادیوهایشان استفاده می کردند.

 

آن روزها، زمان زیادی را در جنوب شرقی نیویورک می گذراندم. از افرادی که می شناختم و همچنین کسانی که نمی شناختم، عکاسی می کردم. به خانه هایشان می رفتم و از غم ها و شادی هایشان عکس می گرفتم. در آن محل، شخصیت هایی واقعی وجود داشت که صرفا برای عکس، نمایش بازی نمی کردند، مثلا مرد شاعری بود که کلاه خودی به سر گذاشته بود و به زبان اسپانیایی روی آن نوشته بود: “نارگیل صحبت می کند” او یکی از شخصیت های مورد علاقه من بود.

 

آن محل، کارگرنشین بود و بسیار قدیمی به نظر می آمد. ساختمان ها متروکه شده و پیاده روها از بین رفته بودند. دکه های سبزی فروشی، کافه های ایتالیایی و مغازه های قدیمی در آن منطقه وجود داشت. به نظر محلی پست و کهنه می آمد. هیچ چیز جذابی در آنجا نبود. حتی برخی از بلوک ها، محل وقوع جرم و جنایت بودند. تیراندازی و قاچاق موادمخدر در آنجا پدیده عجیبی نبود. با این حال، اکثر اوقات وقتی در آن محل قدم می زدم، احساس ناامنی نداشتم. احساس می کردم جزیی از آنجا شده ام.

 

در آن زمان کار من چندان زیاد نبود. وقتی که این مجموعه از عکس هایم به عنوان بخشی از تاریخ جنوب شرقی نیویورک معرفی شد، توانستم شهرتی پیدا کنم. بسیاری از معتادان در آن منطقه بر اثر ایدز فوت شدند. این تصاویری از قسمت هایی از شهر نیویورک است که دیگر وجود خارجی ندارد.

 

آرلین گاتفرید

 

تولد: بروکلین، نیوریورک، ۱۹۵۰

 

تحصیلات: فناوری مد، نیویورک

 

تحت تاثیر: ریچارد اودن، دنی آرباس

 

بهترین دستاورد: انتشار ۵ کتاب

 

بدترین دستاورد: کار نکردن به مدت طولانی

 

توصیه: از هر چیزی که دوست دارید، عکاسی کنید.

 

مترجم: سعیده فراهانی

بیشتر بخوانید

مطالب مرتبط

ارسال نظر

پربازدیدترین ها