عکسهای مارک کوهن
خیابان شوم

مارک کوهن مجله عکس نوریاتو
خیابان شومReviewed by نوریاتو on Nov 4Rating: 5.0خیابان شوم؛ عکسهای مارک کوهن | آموزش عکاسی خیابانی | عکاسی حرفه ای | مجله نوریاتومارک کوهن عکاسی خیابانی صاحب سبک متولد 1943 در آمریکاست که به مدت ۴۰ سال به عکاسی و به نوعی مکاشفه در محله‌های شهر زادگاهش پرداخت.

نوریاتو: مارک کوهن عکاسی خیابانی صاحب سبک متولد ۱۹۴۳ در آمریکاست. پس از به پایان رساندن تحصیلاتش در دهه‌ی شصت میلادی، استودیوی عکاسی خود را تاسیس کرد و تا سال‌های اخیر، به مدت ۴۰ سال به عکاسی و به نوعی مکاشفه در محله‌های شهر زادگاهش پرداخت.

 

به گزارش مجله عکس نوریاتو، آثار مارک کوهن پر از جزئیات زندگی روزمره اما نادیده گرفته شده است؛ تصاویری که با نمایی نزدیک از افراد با سرها و اندام‌هایی برش خورده، در قابی با ترکیب‌بندی غیرمتعارف و به شدت پرکنتراست – حاصل نور مستقیم فلاش – در فضایی سورئال و هولناک، فضای حاکم بر دهه‌ی ۶۰ خیابانی آمریکایی را از دریچه‌ی نگاه عکاس به نمایش می‌گذارد. . تصاویری که شامل کادرهایی بسته و متفاوت می باشند. کادرهایی که در زمان خود بسیار تازه و متفاوت به شمار می‌رفتند.

 

مجموعه‌ی خیابان شوم مارک کوهن ، مجموعه‌ای سیاه و غم انگیز است که حسی از رنج، وحشت و تنفر را به بیننده انتقال می‌دهد. این مجموعه که در ظاهر از یک زندگی روزمزه و با آرامش شهروندان آمریکایی برداشته شده، در باطن و در پشت هر عکس مفاهیم و حرف‌های دیگری برای گفتن دارد. اولین چیزی که از عکس ها نظر را جلب می کند. کادر های بسته و کراپ شده‌ای می باشد که دارای فریم متفاوتی از سر، پاها و غیره می باشند. تصاویری که انگار به عمد سریع و مستقیم با نور شدید فلش گرفته شده اند.

 

عکاس سعی کرده سوژه ها را زشت و متفاوت نشان دهد. بچه ها در عکس یا کثیف هستند و یا لخت و برهنه؛ و در عکس ها یا فقط بدن آنها دیده می‌شود و یا  سر و در بسیار عکس ها روی خود را پوشاننده اند و در پشت خنده و بازی های کودکانه ی ان ها حس وحشت وجود دارد… درست مثل عکاسی از یک صحنه تجاوز. خیابان ها زشت و کثیف نشان داده می شوند. سو ژه ها صورت خود را  مانند مجرمان پوشانده اند. نگاه به زنان متفاوت و از زاویه ها بسته می باشند. هدف این مجموعه عکس ارائه‌ی نگاهی متفاوت و خاص به زندگی آن روزها  بوده است.

 

مارک کوهن با استفاده از لنز واید جهت بدست آوردن وضوح و عمق میدان زیاد سعی کرده تا حد ممکن به مردم بیشتر نزدیک شود. جلب نظر افراد برای ژست گرفتن جلوی دوربین در برخی از تصاویر به خوبی دیده می‌شود و برعکس شات‌هایی بی‌هوا و غیرمنتظره در برخی دیگر از تصاویر سبب شده تا افراد چهره‌های خود را به اشکال مختلف پنهان کنند. استفاده از تقارن و تناقض و تضاد در تصاویر به ایجاد و خلق معانی جدید کمک کرده و برخلاف رنگ‌های فریبنده و به ظاهر زیبایی که در فضای واقعی شهر در فیلم پشت صحنه می‌بینیم، کوهن از عکاسی سیاه و سفید برای کم کردن این تاثیر بهره جسته است.

 

کوهن با عکاسی از محیط زندگی خود، محله و خیابان‌های شهر زادگاهش، همچون بسیاری از عکاسان به نام بار دیگر اثبات می‌کند که برای گرفتن عکس‌هایی خوب و جذاب نیاز نیست که حتما بار سفر ببندیم و از مکان‌های دیدنی و شهرهای پرزرق و برق و خیابان‌هایشان عکس بگیریم. او در سیر و سلوک عکاسی‌اش در خیابان‌ها قدم می‌زند و به نوعی به مکاشفه می‌پردازد. او به تجربیات خود از جهان عکاسی و دنیای پیرامونش افزوده و با تکامل روش‌های عکاسانه، کیفیات حسی خود از پیرامونش را غنا می‌بخشد. در ترکیب بندی‌های غیرمتعارف کوهن که نشان از نوعی خلاقیت و گواهی بر چشمی جستجوگر است می‌توان خواست و تلاش او برای یافتن شیوه‌ا‌ی منحصر به فرد را به وضوح دید.

 

 

دیدگاه شما