نگاهی به زندگی و آثار عکاس پیشروی بریتانیایی
جین بون؛ عکاسی که هنرمند نبود

جین بون مجله عکس نوریاتو
جین بون؛ عکاسی که هنرمند نبودReviewed by نوریاتو on Aug 10Rating: 5.0جین بون ؛ عکاسی که هنرمند نبود | معرفی عکاس | آموزش عکاسی پرتره | مجله نوریاتوجین بون عکاس شاخص بریتانیایی است و بیش از هر چیز، پرتره هایش شهرت جهانی دارد. او کار حرفه ایش را از ۶۰ سال پیش در هفته نامه آبزرور آغاز کرد.

ترجمه اختصاصی نوریاتو: جین بون عکاس شاخص بریتانیایی است و بیش از هر چیز، پرتره هایش شهرت جهانی دارد. اوکه متولد ۱۹۲۵ است، در مدرسه هنرهای گیلفورد درس خوانده و کار حرفه ایش را از ۶۰ سال پیش با چاپ پرتره برتراند راسل در هفته نامه آبزرور آغاز کرد.

 

به گزارش مجله نوریاتو، عکس‌های پرتره جین بون کاملاً شناخته شده‌اند. این عکس‌ها در ۶۰ سال گذشته، هر هفته در نشریۀ آبزرور چاپ شده اند. عکسهای جین بون در چهار کتاب با نامهای چشم لطیف (۱۹۸۰)، مردان مهم (۱۹۸۷)، جین بون مجله عکس نوریاتوگربه مفرد (۱۹۸۸)، چهره ها(۲۰۰۰) و بون گمنام (۲۰۰۷) منتشر شده است.

 

جین بون هرگز نه به سوژه‌هایش در آتلیه حالت می‌داد و نه از دکورها و نورهای مختلف در کارهایش استفاده می‌کرد؛ تنها یکی از دوربین‌های چهل ساله قدیمی او دوربین الیبوس OMI با لنز ۵۰ میلی متری با دیافراگم ۲/۵ را در کیف خریدش می‌گذاشت. وقتی زمانش می‌رسید، او به سرعت دوربینش را درمی‌آورد و در زمانی بسیار کوتاه دو حلقه فیلم سیاه‌ و سفید می‌گرفت. سوژه ثبت‌شده یک آن ناآگاه باقی می‌ماند و جلسۀ عکاسی پیش از آنکه وقت آگاه شدن به مردم را بدهد به پایان می‌رسید.

 

بون در سال ۱۹۹۵ نشان افتخاری سلطنتی دریافت کرد. هنگامی که ملکه الیزابت او را «هنرمند» نامید، مؤدبانه این لقب را رد کرد و گفت: «من هنرمند نیستم، تنها یک ثبت‌کننده هستم.»

 

عکس های جین بون معمولا سیاه و سفیدند و با نور طبیعی گرفته می شوند. شهرت بون ثبت سریع و با اطمینان از نماهای منحصربه فرد است.  مشهور است که او اغلب عکس های خود را درست پیش از موعد نهایی، و گاهی در میان یک گفت و گوی شتابزده می گیرد.

 

سبک او به خوبی قابل تشخیص است؛ بسیاری از عکس های او در نوع خود به آثار کلاسیک تبدیل شده اند. او در عکس های خود وجوه شخصی و پوشیده سوژه های خود را آشکار می کند.

 

دیدگاه شما