موضوعات مهم

بهترین عکس من: الکساندرا فازینا

بهترین عکس من: الکساندرا فازینا

ترجمه اختصاصی نوریاتو: الکساندرا فازینا فتوژورنالیستی برتانیایی است. او دانش آموخته fine arts از دانشگاه بریستول است. فازینا در سال ۲۰۱۰ جایزه پناهندگان نانسن(Nansen) برای عکاسی مستند از تاثیرات جنگ بر مردم بی خانمان را از آن خود کرد.

 

به گزارش مجله عکس نوریاتو، این عکس را فازینا در بداخشان واقع در شمال شرقی افعانستان گرفته است؛ جایی که بالاترین نرخ مرگ و میر مادران را دارد. او درباره بداخشان این توضیح را می دهد: در هر ۱۰۰٫۰۰۰ زایمان ۶٫۵۰۰ زن می میرد. در این ولایت زنان در سنین پایین ازدواج می کنند. همچنین باید گفت که بداخشان ناحیه دورافتاده ای است که در آن دسترسی به مراقبت های بهداشتی حرفه ای، تقریبا غیرممکن است. دو یا سه روز طول می کشد تا بومیان آنجا سوار بر الاغ به نزدیک ترین بیمارستان برسند. من در سال ۲۰۰۸ برای تهیه مجموعه ای برای اکسفام (کنفدراسیون بین المللی سازمان های خیریه که به دنبال کاهش فقر در دنیا هستند) به آنجا رفتم و یتیمان زیادی را پیدا کردم که مادران شان در هنگام زایمان، از دنیا رفته بودند.

 

زنان در بداخشان، در دوره حاملگی و زایمان به کمک مادرشوهران و قابله ها تکیه می کنند. یکی از این قابله ها را در خانه اش ملاقات کردم؛ جایی که در آن قالیبافی می کرد. آن روز، همراه با این زن، خانواده و همسایگانش چای نوشیدیم. اسم او حنیفا بود و دخترش به نام سیه موی آنجا در نور زیبایی نشسته بود و مشغول شیردادن به کودک اش بود. عکس های من معمولا به جای لنز، با گفتگو یا نوشیدن چای شروع می شود. اعتقادی ندارم که می توانم به صورت خودکار از هرکسی عکس بگیرم و از دزدکی عکس گرفتن هم متنفرم. بنابراین باید زمان بگذرد تا بتوانم دوربینم را بالا بیاورم.

 

۱۰ فریم از سیه موی گرفتم. مردم می گویند که این عکس مذهبی و نمادین به نظر می رسد اما من تاکنون از این منظر به عکس نگاه نکرده ام. فکر می کنم که موضوع عکس، ساده تر از این حرف ها باشد: در حقیقت این عکس درباره زیبایی سیه موی، قدرت و آرامشی است که مادرانگی به او داده است.

 

در آن زمان، آکسفام این عکس را منتشر نکرد چون فکر می کرد که نوعی بی احترامی است. سازمان های غیر دولتی، دستورالعمل های اخلاقی خاصی برای عکاسی دارند که با اکثر آنها موافقم اما این عکس سوژه فوق العاده ای بود.

 

در این سفر، عکس های زیبایی گرفتم  برای همین فکر نمی کردم که این عکس، تصویر خاصی بوده باشد تا زمانی که آن را به مجله تایم فرستادم. این عکس به عنوان یکی از ده عکس برتر تایم در سال ۲۰۰۸ انتخاب شد و توانست درباره نرخ مرگ و میر مادران در بداخشان آگاهی زیادی را به اطلاع عموم مردم دنیا برساند. واکنش های زیادی به این عکس نشان داده شد. حتی نقاشی های زیادی از آن ترسیم شد.

 

هنوز هم دوست دارم که در افغانستان کار کنم. سرزمینی که طبیعت خشن اما زیبایی دارد با آب و هوایی کوهستانی و چشم اندازهایی پر پیچ و خم. اما دیگر نمی توانم به بداخشان برگردم. در حقیقت می خواهم برگردم اما در سال ۲۰۱۰ طالبان به انجیوها در این منطقه حمله کرد و آنجا را تبدیل به منطقه ناامنی کرد.

 

الکساندرا فازیناالکساندرا فازینا مجله عکس نوریاتو

 

تولد: لندن ۱۹۷۴

 

رشته تحصیلی: fine arts از مدرسه طراحی بریستول

 

تاثیرگرفته از: تجربیات و محیط پیرامونم

 

بهترین دستاورد: بدست آوردن جایزه پناهنده نانسن در سال ۲۰۱۰٫ من تنها ژورنالیستی هستم که توانست این جایزه را از آن خود کند.

 

بدترین دستاورد: در شرایط پرخطری کار می کنم. یکبار مورد هدف طالبان قرار گرفتم و در لیبی هم به عنوان زندانی سیاسی توسط شبه نظامیان چالرز تیلور دستگیر شدم.

 

توصیه: فقط به دنبال این نباشید که عکس خوبی بگیرید. داستان های جالب را هم در دستور کار خود قرار دهید.

 

 

مترجم: سعیده فراهانی

 

بیشتر بخوانید

مطالب مرتبط

ارسال نظر

پربازدیدترین ها