موضوعات مهم

بهترین عکس من: آرتور ترز

بهترین عکس من: آرتور ترز

ترجمه اختصاصی نوریاتو: آرتور ترز، عکاسی آمریکایی است که برای سبک سورئالیسم و نمایش بدن انسان در کارهایش، مشهور شده است. او از بیست سالگی نخستین مجموعه عکس هایش را که همراه با مفاهیمی تلخ و گزنده بود، به تصویر کشید.

 

به گزارش مجله نوریاتو، ترز در عکس هایش برای انتقال مفاهیم، از کودکان و دنیای آنها نیز استفاده می کند. در ادامه او به معرفی بهترین عکسی می پردازد که در مجموعه ای تحت عنون گردآورنده رویا، به تصویر کشیده است.

در اواخر دهه ۱۹۶۰، یکی از هم مدرسه های قدیمی ام، پروژه ای را درباره کودکان آغاز کرد. در یکی از بخش های این پروژه، کودکان رویاهای خودشان را بازی می کردند و از آن در نقاشی و شعرهایشان الهام می گرفتند. در این پروژه از من نیز دعوت شد تا از کودکان عکاسی کنم. به آنها لباس و ماسک هایی داده بودند تا بتوانند مطابق با رویاهایشان بازی کنند.

 

در آن زمان تصمیم گرفتم تا این پروژه را بعدا هم ادامه دهم و عنوان جدید به آن بدهم:”گردآورنده رویا”. لیستی از موضوع رویاهای این بچه ها درست کردم و از دوستانم پرسیدم که با دیدن این لیست چه چیزی را به یاد می آورند. من در حوزه ادبیات داستانی و روانشناسی مطالعات زیادی دارم-کارل یونگ کتاب کاملی را درباره رویا نوشته است- بنابراین بعد از مطالعات زیادی که داشتم، وارد مرحله عکس برداری شدم.

 

در سال ۱۹۶۸ مجموعه ای به نام “فضای باز در داخل شهرها” تهیه کرده بودم که در آن به عکاسی از مکان های خالی، پشت بام ها و آبراهه هایی می پرداختم که تبدیل به فضای سبز شده بودند. امروزه این مکان ها زیاد شده اند اما در گذشته پدیده جالبی بودند. برای تهیه مجموعه عکس “گردآورنده رویا” تصمیم گرفتم تا در این مکان ها عکاسی کنم. فضاهای متروکی که حالتی خواب مانند و سوررئال داشتند. بچه ها اغلب در آنجا بازی می کردند و من هم به عنوان مدل از آنها استفاده می کردم.

 

این مجموعه را در زمستان ۱۹۷۲ در بوستون عکاسی کردم. کودکان بازیگران فوق العاده ای هستند. به آنها گفتم که می خواهم پروژه ای درباره رویاها تهیه کنم و آنها هم بلافاصله منظور من را درک کردند. این عکس را در منطقه راکسبری در بوستون گرفتم. در آنجا متوجه تلویزیونی شدم که کاملا خالی شده بود.

 

پسربچه ای مشغول بازی با تفنگ اسباب بازی خود بود. از او خواستم تا داخل تلویزیون برود. وقتی رویایی را می بینید، ممکن است احساسی از ترس و اضطراب نیز داشته باشید. این پسربچه هم شاید چنین حسی را داشت. امروزه رسانه ها خشونت را از سراسر جهان به ما نشان می دهند. برای همین ممکن است هنوز هم این عکس مرتبط با وقایع امروز دنیا باشد.

 

وقتی که از بچه ها با تفنگ های اسباب بازی شان عکاسی می کنید، اغلب حالتی تهاجمی دارند. اما این پسربچه حالتی ترسیده و دفاعی به خود گرفته است. من هم در عکاسی مستند فعالیت دارم و هم عکاسی از موضوعاتی که سوررئال هستند. علاوه بر این به سبک عکاسی نیمه صحنه آرایی شده نیز گرایش دارم. با این شیوه هایی که برای عکاسی انتخاب کرده ام، می توانم گزارشی اجتماعی هم تهیه کنم. من همیشه نگرانی هایی درباره مسائل اقتصادی، وضعیت سیاه پوستان و اثرات آلودگی هوا بر کودکان داشته ام. از طریق عکس هایم می توانم جو تاریکی که تلاش برای نشان دادن شان دارم را با حالتی جادویی به تصویر بکشم. البته علاقه ای هم به رویاهای شیرین هم ندارم. البته باید این نکته را هم اضافه کنم که با فرهنگ و تربیتی یهودی پرورش یافته ام: خانواده ام در سالهای ۱۹۰۰ به آمریکا مهاجرت کردند. همچنین خاطرات بسیار تکان دهنده ای از هولوکاست در میان بستگان و خویشاوندان ام، وجود دارد.

 

مجموعه عکس های گردآورنده رویا، با وجوداینکه درباره کودکان است، جهان من را هم به تصویر می کشد. این مجموعه تغییرات زیادی را در نگرش ام، به وجود آورد. برای همین اهمیت زیادی برای من دارد.

 

آرتور ترز

 

تولد: بروکلین، آمریکا ۱۹۴۰

 

دانش آموخته: نقاشی از کالج بارد، نیویورک

 

تاثیرگرفته از: ژوان مایکلز، جورجیو کریکیو، پائول کادموس

 

بهترین دستاورد: برگزاری نمایشگاه مرور عکس های من در گالری هنر کورکران، واشنگتن دی سی در سال ۲۰۰۰

 

توصیه: خودتان را در وضعیت از شگفت زدگی دائمی قرار دهید.

 

مترجم: سعیده فراهانی

بیشتر بخوانید

مطالب مرتبط

ارسال نظر

پربازدیدترین ها