موضوعات مهم

بهترین عکس من: آلیس کازنیو

بهترین عکس من: آلیس کازنیو

ترجمه اختصاصی نوریاتو: آلیس کازنیو، عکاسی بریتانیایی است. او دانش آموخته رشته پزشکی مولکولی از دانشگاه بریستول است. همچنین مدرک GCSE در رشته عکاسی دارد. در سال ۲۰۱۵ فرآیند جدیدی از عکاسی را با استفاده از برگ ها آغاز کرد و توانست جایزه نوا (Nova award) در بخش خلاقیت و نوآوری را برای این مجموعه از آن خود کند.

 

به گزارش مجله عکس نوریاتو، کازنیو در ادامه از بهترین عکس خود و فرآیندی عکس برداری آن، می گوید.

باوجود اینکه در دانشگاه، پزشکی سلولی خوانده ام، اما در خانواده ای بزرگ شده ام که حرفه اصلی شان کابینت سازی بود. تمام تعطیلات تابستانی ام در فرانسه به مشاهده کارهای پدربزرگم در کارگاه های نجاری سپری می شد؛ در آن روزها با انواع درخت هاآلیس کازنیو مجله عکس نوریاتو آشنا شدم و یادگرفتم که چطور صبورانه با مواد طبیعی به اشیا جان بدهم. وقتی که وارد دانشگاه شدم، به این آگاهی رسیدم که نیازی اساسی به خلق و ابداع دارم.

 

من با عکس هایم قصد دارم تا از جامعه ای فاصله بگیرم که از عکس اشباع شده است. جادو در دنیای عکاسی از بین رفته است: هیچ کس دیگر با دست هایش چیزی را خلق نمی کند. این عکس ستایش دنیای مادی و طبیعت است، امیدوارم این طور باشد که با این عکس دوباره به طبیعت احترام بگذاریم.

 

به تصویر کشیدن این پرتره بر روی برگ، تقریبا در فرآیندی بدون دوربین، انجام شد. عکسی سنتی از چیزی که می خواستم، گرفتم و بعد آن را بر روی ماده شیمیایی استات چاپ کردم تا نگاتیو درست کنم. سپس برگ ها را درحالیکه هنوز از گیاه جدا نشده اند، به مدت ۴۸ ساعت در تاریکی گذاشتم. بعد برگ را برگرداندم و نگاتیو را در بالای آن قرار دادم. در مرحله بعد آن را در معرض نور قرار دادم. این نگاتیو از ترکیب قسمت های تیره و نیمه شفاف تشکیل شده است: نور فتوسنتز برگ در هرکجا که از آن عبور کرده، نشاسته تولید کرد. سپس برگ ها را در محلولی شیمیایی جوشاندم؛ با این کار، لکه های نشاسته باعث بهتر شدن عکس شدند. تصویر به آرامی ظاهر شد و به تدریج دوباره محو شد. نمی توانستم باور کنم که چشمی را در حال ظاهر شدن است، در عکس  مشاهده می کنم. برای همین از تمام این فرآیند، عکس های  Timelapseگرفتم. اهمیتی نمی دهم که دیگران این فرآیند را چگونه تعریف می کنند اما من آن را جادو می نامم.

 

برای تکمیل این تکنیک آزمایش های زیادی انجام دادم. من تلاش می کنم تا برگ های پژمرده را در پارچه های مرطوب نگه داری کنم؛ سپس در جعبه ای می گذارم و هر تغییر رنگ شان را به دقت بررسی می کنم.

 

در این شیوه، از دیگر عکاسانی که با دوربین کار نمی کردند، مانند آنا اتکینز، تاثیر گرفته ام. همچنین از کارهای عکاسی به نام سوزان درجس هم الهام گرفته ام. او کاغذ عکس را زیر یخ در دریاچه های یخ زده قرار می داد و بعد از بالا به آنها فلاش می زد. در آخر می توانست رد دقیقی از یخ را در عکس هایش به نمایش درآورد.

 

در حقیقت می توانم بگویم که عکاسی، نوشتن با نور است: از آنجایی که امروزه از دوربین ها و کامپیوترها استفاده زیادی می کنیم، بخش شیمیایی عکاسی به فراموشی سپرده شده است.

 

عکاسی زیاد از مردم ممکن است کاری مودبانه نباشد و فشار به آنها وارد کند. شما همیشه متعهد به این نیستید که با دوربین عکاسی کنید. می توانید بدون دوربین هم عکس های متفاوتی به تصویر بکشید.

 

آلیس کازنیو

 

تولد: شهر کاونتری در انگلستان ۱۹۹۰

 

تحصیلات: مدرک GCSE در رشته عکاسی، پزشکی مولکولی از دانشگاه بریستول و کارشناسی ارشد رشته هنر و علم از کالج سنت مارتین.

 

تاثیرگرفته از: گری فابین میلر، فلوریس نویز، برنیز ابوت

 

بهترین دستاورد: یادگیری تکنیک های رنگی جایگزین با اندرو چیشهولم

 

بدترین دستاورد: وقتی که بعد از شش ماه تلاش، فکر کردم که این مجموعه نتیجه ای نخواهد داشت.  مردم فکر می کردند که طرح ام را از دست داده ام. البته تاحدودی درست فکر می کردند.

 

توصیه: شجاع باشید، روش های مختلف را آزمایش کنید، کلیشه ها را در آغوش بگیرید، باید بتوانید از طریق آنها موضوعات جدیدی را خلق کنید.

 

مترجم: سعیده فراهانی

بیشتر بخوانید

مطالب مرتبط

ارسال نظر

پربازدیدترین ها