بهترین عکس من: اوری گرشت

اوری گرشت مجله عکس نوریاتو
بهترین عکس من: اوری گرشتReviewed by نوریاتو on Aug 3Rating: 5.0بهترین عکس من: اوری گرشت | طبیعت بی جان | آموزش عکاسی خلاقه | مجله نوریاتواوری گرشت عکاسی اسرائیلی است که تحصیلاتش را در زمینه Fine Art به پایان رسانده است. او هم اکنون در دانشکده هنر در شهر راچستر به تدریس عکاسی مشغول است.

ترجمه اختصاصی نوریاتو: اوری گرشت عکاس اسرائیلی است که تحصیلاتش را در زمینه Fine Art به پایان رسانده است. او هم اکنون در دانشکده هنر در شهر راچستر در انگلستان به تدریس عکاسی مشغول است. موضوعات عکس های او درباره زندگی، مرگ، خشونت و زیبایی است

 

به گزارش مجلهنوریاتو، یکی از مجموعه عکس های او با نام اشیا بی جان به بررسی ارتباط میان عکاسی، تکنولوژی و ادارک نوری می پردازد. اوری گرشت در مصاحبه ای با گاردین از بهترین عکس خود که مربوط به همین مجموعه عکس است، می گوید:

 

این عکس مربوط به یکی از آثار هنری دوران باروک در سال ۱۶۰۲ میلادی است. این نقاشی توسط جان سانچز کوتان کشیده شده و این عنوان را دارد: به، کلم، ملون و خیار. این نقاشی، اثری بسیار متفکرانه است به این دلیل که سانچز تلاش داشته تا حسی از تعادل ساکن بی نقصی را ایجاد کند. و احتمالا برای به تصویر کشیدن آن زمان زیادی را صرف کرده است.

 

عکس من برای به تصویر کشیدن انهدام این میوه ها بود و با سرعت غیر قابل تصوری گرفته شد. من تصمیم گرفتم تا به جای بِه از انار استفاده کنم به این دلیل که انار مانند نارنجک منفجر می شد. این عکس را بعد از یک دوره طولانی عکاسی در اوکراین گرفتم. در این دوره از منظره هایی عکاسی کردم که پدربزرگ همسرم زمان نجات یافتن از هولوکاست، مشاهده کرده بود. کمی بعد از آن پسرم متولد شد. سفرهای زیادی داشتم و فکر می کنم که در این سفرها بیشتر در درون خودم سفر می کردم. این تصویر از نیاز به ایجاد لحظه انهدام و ویرانی ای نشات می گیرد که می تواند به نوعی لحظه خلق و تولید هم باشد.

 

از لحظه پرتاب فشنگ تا برخوردش به میوه ها با سرعت ۱۶۰۰ فریم در ثانیه عکس برداری شد. سرعتی که نمی توانیم با چشم غیرمسلح آن را ببینیم. بنابراین تصویر نیاز به تعلیق و آهسته سازی دارد. در شیوه عکاسی ام تلاش دارم تا رابطه میان دنیای مجازی و واقعی، فیزیکی و متافیزیکی را بررسی کنم.

 

همه کارهای من ارتباط مستقیمی با سیستم آموزش و پرورش در اسرائیل دارد. همچنین با این ایده در درون یهودیان درباره یوتوپیا، ارتباط دارد. مکان آرمانی ای که هرگز نمی توانیم واقعا آن را به دست بیاوریم. بازگشت به جایی که هیچ حضور مادی ای در دنیا ندارد و هرگز نمی تواند تحقق یابد.

 

من در سال ۱۹۸۸ زمانی که ۲۱ ساله بودم، اسرائیل را ترک کردم. و اکنون ۲۸ سال است که در انگلستان زندگی می کنم. موقعیت ام تغییر کرد. از یک اسرائیلی که در اسرائیل زندگی می کرد به کسی که تصمیم به زندگی در خارج از اسرائیل گرفت. به دنبال این بودم تا متوجه شوم زندگی در مکان های دیگر به چه معنا است. اما در بریتانیا، یک بیگانه و خارجی بودم.

 

بسیاری از مردم در اسرائیل این امر را مهم می دانند که جایی برای زندگی داشته باشند و بگویند من اینجا هستم یا آنجا هستم. اما من به دنبال فضاهای ادارکی ما بین این مکان ها هستم. عکاسی توانایی ایجاد چیزی جدید و منحصربه فرد است- تلفیقی مابین دو چیز.

 

امروز صبح به روزنامه ها نگاه می کردم. عکسی از اتوبوسی پر از مردم را دیدم که در اورشلیم منفجر شده است. دخترم هم آن را دید و مجذوب آن شد. او می خواست بیشتر ببیند. خشونت امر غم انگیزی است اما می تواند خارق العاده و جذاب هم باشد.

 

من در این عکس به دنبال این بودم که ببیننده با دیدن آن هیپنوتیزم شود. خرابی و ویرانی دردناک است اما می تواند امر پیچیده ای هم باشد.

 

اوری گرشت

 

تولد: تل آویو اوری گرشت مجله عکس نوریاتو۱۹۶۷

 

دانش آموخته: کارشناسی عکاسی از دانشگاه وستمینستر لندن و کارشناسی ارشد عکاسی در رویال کالج لندن

 

تحت تاثیر: جوزف کودلکا، پیتر بروژل، هنری فاکس

 

بهترین دستاورد: تحقق بخشیدن به مجموعه عکس های جدید که الهام بخش، محرک و همراه با خوش بینی باشند.

 

بدترین دستاورد: روز بعد از افتتاح نمایشگاه جدید، زمانی که دیگر به نظر می رسد فرصت های جدید کاهش یافته اند.

 

توصیه کلیدی: دائما به دنبال هدف باشید و هرگز مسئولیت های اخلاقی تان را فراموش نکنید.

 

مترجم: سعیده فراهانی

 

 

دیدگاه شما