موضوعات مهم

از تبلیغات اجتناب کنید عکاسی خیابانی با اوژن آتژه- 5

از تبلیغات اجتناب کنید

ترجمه اختصاصی نوریاتو: اوژن آتژه، در سال ۱۸۵۷ در فرانسه متولد شد. بسیاری او را به عنوان پدر عکاسی خیابانی می شناسند. آتژه در طول دوران جوانی اش به عنوان ملوان کار می کرد. کمی بعد به دنیای تئاتر وارد شد و در ۴۰ سالگی نیز دست از این حرفه برداشت. بعد از آن به دنبال عکاسی رفت و زندگی واقعی خود را آغاز کرد.

 

به گزارش مجله عکس نوریاتو، سبک عکاسی آتژه ترکیبی از مستند نگاری و حدیث نفس است. با این حال باید بگوییم که انگیزه او از عکاسی هنوز برای ما ناشناخته است. او حتی خود را عکاس خیابانی نمی دانست و بیشتر به عنوان گردآورنده مستندات خود را معرفی می کرد تا عکاسی هنری.

 

کارهای اوژن آتژه از دو دیدگاه، منحصربه فرد شناخته می شود. از یک سو باید به این حقیقت اشاره کرد که آتژه، خلق کننده فهرست بصری فوق العاده ای از ثمرات فرهنگ فرانسوی در قرن نوزدهم بوده است. از سوی دیگر، او به عنوان یک عکاس مقتدر و اصیل شناخته شده است؛ عکاسی که کارهایش به عنوان معیاری در عکاسی خیابانی معرفی شده و بسیاری از عکاسان معاصر عکس هایشان را با آثار او می سنجند.

 

در این مجموعه مقاله، اریک کیم (عکاس آمریکایی) از ۶ درسی می گوید که درباره عکاسی خیابانی از اوژن آتژه آموخته است. هر روز با یکدیگر یکی از این درس ها را مرور خواهیم کرد.

 

۵٫ از تبلیغات اجتناب کنید

 

اطلاعات کمی درباره زندگی اوژن آتژه در اختیار داریم به این دلیل که او از نظر دیگران و حتی خودش، به عنوان هنرمند شناخته نشده بود. در سال ۱۹۲۶ من ری (هنرمندی آمریکایی) یکی از عکس های آتژه را بازسازی کرد. عکسی که در آن به نظر می رسد گروهی از عابران پیاده به آسمان نگاه می کنند. دست شان را بالای چشم هایشان گذاشته و به کسوف نگاه می کنند. این عکس بر روی جلد مجله سورئالیست کار شد.

 

وقتی من ری به آتژه از قصد خود برای چاپ این عکس گفت، پیرمرد به او پاسخ داد: «نام من را روی آن قرار نده. اینها فقط عکس های ساده ای هستند که از شهر پاریس مستند نگاری کرده ام.» ۵۰ سال بعد از انتشار این عکس، من ری همچنان وقتی از این ماجرا حرف می زند، شور و شعف در چشمانش مشخص بود: «می بینید، او اصلا به دنبال هیچ گونه تبلیغی نبود.»

 

یکی از بیماری هایی که قربانی اش می شویم، عطشی است که برای شهرت و مجبوبیت داریم. این امر، خودکشی ای است که به شیوه های گوناگونی انجام می شود. اول از همه باعث می شود بیشتر به دنبال گرفتن عکس هایی باشیم که مخاطبان ما می پسندند. نه تنها این موضوع بلکه شهرت باعث آشفتگی و دور شدن ما از کارمان می شود.

 

آتژه ترجیح می داد که در هنگام عکاسی بی سروصدا کار کند. او حتی نمی خواست نامش در پایین عکس هایش درج شود. علاوه بر این عکس هایش را اثری هنری نمی دانست. علت و انگیزه آتژه برای عکاسی بسیار روشن است: او برای تحسین منتقدان عکاسی نمی کرد، بلکه برای خلق مستنداتی از شهر پاریس برای نسل آینده. نسلی که با دیدن این عکس ها، آن روزگار را تحسین کنند.

 

همچنین باید این نکته را اضافه کنیم که او در تمام زندگی اش، هیچ وقت آثارش را به نمایش نگذاشت.

 

مترجم: سعیده فراهانی

بیشتر بخوانید

مطالب مرتبط

ارسال نظر