عکاسی خیابانی با اوژن آتژه- 6 و پایانی
از خودنمایی های هنری دوری کنید

اوژن آتژه مجله عکس نوریاتو
از خودنمایی های هنری دوری کنیدReviewed by نوریاتو on Dec 27Rating: 5.0از خودنمایی های هنری دوری کنید | اوژه آتژه | عکاسی خیابانی | مجله عکس نوریاتواوژن آتژه، در سال 1857 در فرانسه متولد شد. بسیاری او را به عنوان پدر عکاسی خیابانی می شناسند. آتژه در طول دوران جوانی اش به عنوان ملوان کار می کرد.

ترجمه اختصاصی نوریاتو: اوژن آتژه، در سال ۱۸۵۷ در فرانسه متولد شد. بسیاری او را به عنوان پدر عکاسی خیابانی می شناسند. آتژه در طول دوران جوانی اش به عنوان ملوان کار می کرد. کمی بعد به دنیای تئاتر وارد شد و در ۴۰ سالگی نیز دست از این حرفه برداشت. بعد از آن به دنبال عکاسی رفت و زندگی واقعی خود را آغاز کرد.

 

به گزارش مجله عکس نوریاتو، سبک عکاسی آتژه ترکیبی از مستند نگاری و حدیث نفس است. با این حال باید بگوییم که انگیزه او از عکاسی هنوز برای ما ناشناخته است. او حتی خود را عکاس خیابانی نمی دانست و بیشتر به عنوان گردآورنده مستندات خود را معرفی می کرد تا عکاسی هنری.

 

کارهای اوژن آتژه از دو دیدگاه، منحصربه فرد شناخته می شود. از یک سو باید به این حقیقت اشاره کرد که آتژه، خلق کننده فهرست بصری فوق العاده ای از ثمرات فرهنگ فرانسوی در قرن نوزدهم بوده است. از سوی دیگر، او به عنوان یک عکاس مقتدر و اصیل شناخته شده است؛ عکاسی که کارهایش به عنوان معیاری در عکاسی خیابانی معرفی شده و بسیاری از عکاسان معاصر عکس هایشان را با آثار او می سنجند.

 

در این مجموعه مقاله، اریک کیم (عکاس آمریکایی) از ۶ درسی می گوید که درباره عکاسی خیابانی از اوژن آتژه آموخته است. هر روز با یکدیگر یکی از این درس ها را مرور خواهیم کرد.

 

۶٫ از خودنمایی های هنری دوری کنید

 

ما به عنوان عکاس فکر می کنیم که مهم است کارهایمان را در بهترین کاغذها، فریم های فانتزی و موسسات موجه ارائه کنیم. اما اوژن آتژه اول از همه بر روی عکاسی خود تمرکز می کرد و از کلوب های عکاسی و موسسات برای ارائه کارهایش دوری می کرد.

 

اوتژه در دوران فعالیت حرفه ای خود، به صورت سختگیرانه ای تمام آرشیو کارهایش را پیش خود نگه می داشت و از هرگونه خودپنداری هنری ای اجتناب می کرد. همچنین موفق نشد تا به باشگاه های عکس یا محافلی بپیوندد که با گسترش رسانه ها به شکوفایی رسیده بودند. آتژه بیش از یکبار به من ری اصرار می کرد که کارهای او صرفا اسناد و مدارکی برای هنرمندان هستند نه آثاری هنری.

 

آتژه به روشی بسیار ساده کارهایش را به مشتریان عرضه می کرد:

 

او از هر خودنمایی هنری ای در هنگام ارائه نمونه کارهایش به مشتریان خودداری می کرد. از چاپ پاره شده و نیاز به ترمیم کارهایش استفاده می کرد و کاور آلبوم هایش را چندین بار به کار می برد.

 

یکبار موزه ویکتوریا و آلبرت لندن از عکاسان خواست تا از چاپ پلاتینیوم پایدارتری در تولید عکس هایشان استفاده کنند. آتژه این درخواست را رد کرد و توضیح داد که کارگاه او نه تنها برای تولید هرچیزی ساخته نشده بلکه به منظور چاپ آلبوم ها برای کتابخانه ها، هنرمندان و ویراستارها نیز به کارگرفته نمی شود.

 

به این ترتیب باید بگوییم که اوژن آتژه اصرار بر فعالیت خود به عنوان گردآورنده اسناد داشت و در برابر روند گران شدن چاپ عکس ها هم مقاومت می کرد.

 

 

مترجم: سعیده فراهانی

دیدگاه شما