روایت آرگ بالایان از درگیری چهار روزه میان آذربایجان و جمهوری قره‌باغ
درگیری نظامی

آرگ بالایان مجله عکس نوریاتو
درگیری نظامیReviewed by نوریاتو on Nov 29Rating: 5.0درگیری نظامی | آرگ بالایان | عکاسی جنگ | جمهوری قره‌باغ | مجله عکس نوریاتوآرگ بالایان در سال 1980 در ارمنستان متولد شد. او در رشته گرافیک در موسسه هنری ایگیتیان تحصیل کرد. بعد از آن به خدمت سربازی رفت و بعد در آکادمی کشاورزی ارمنستان ثبت نام کرد.

ترجمه اختصاصی نوریاتو: آرگ بالایان در سال ۱۹۸۰ در ارمنستان متولد شد. او در رشته گرافیک در موسسه هنری ایگیتیان تحصیل کرد. بعد از آن به خدمت سربازی رفت و بعد در آکادمی کشاورزی ارمنستان ثبت نام کرد. بعد از فارغ التحصیلی به عنوان عکاسی آزاد برای موسسات مختلف مانند سازمان ملل متحد، یونیدو و سازمان های دیگر عکاسی کرد.

 

به گزارش مجله عکس نوریاتو، آرگ بالایان از نبرد چهار روزه قره‌باغ که در هفته اول آوریل ۲۰۱۶ رخ داد، عکس هایی گرفت. او با نمایش این عکس ها در نمایشگاه بین‌المللی “LensCulture Exposure Guide – ۲۰۱۷” موفق به کسب جایزه شد.

 

این مجموعه عکس نشان دهنده سفری وجودگرایانه از طریق جنگ و انزوای بشری است. بالایان ضمن حضور در خط اول جبهه به عکس برداری از صحنه های مختلف آن چهار روز نیز پرداخته است.

 

آرگ بالایان در استیتمنت این مجموعه عکس تحت عنوان « درگیری نظامی » می گوید:

 

یازده سال گذشته را در اِستِپاناکِرت، پایتخت جمهوری ناشناخته قره‌باغ همراه با همسر و دو فرزندم سپری کرده ام. در دومین روز آوریل سال ۲۰۱۶، درگیری نظامی دوباره آغاز شد. درگیری ای که در گذشته جمهوری را برای ما به ارمغان آورده بود. در همان روز به عنوان سرباز به ارتش دفاعی قره‌باغ فراخوانده شدم و در دورترین پست مرزی قرار گرفتم.

 

آن روز احساس می کردم که مُرده ام. به عنوان یک انسان، یک عکاس و یک شهروند مُرده بودم. تصور می کردم که دیگر در این دنیا نیستم. تبدیل به نقطه کوچکی شده بودم و بعد به پوچی رسیده بودم. در ابتدا به سختی می توانستم درباره خانه فکر کنم. اکثر مواقع خانواده ام را فراموش می کردم. این تنها راهی بود که برای دیوانه نشدن در اختیار داشتم.

 

مجبور شدم تا از پاسگاه دفاع کنم و زنده بمانم. سپس راهی پیدا کردم تا از این وضعیت غیرانسانی بیرون بیایم. شاید تنها راه ممکن برای نجات یافتن هم همین یک راه بود: به خود امید دادم تا به خاطر برادران جوانم که سربازانی ۱۸ ساله بودند، زنده بمانم. این همان نقطه ای بود که دوباره توانستم خود را بیابم. نقطه کوچکی که شروع به رشد کرد.

 

من بین اسلحه و دوربینم انتخابی انجام ندادم. وظیفه من در آن روزها این بود که کلاشینکف خود را نگه دارم. اما همزمان نیز عکاسی می کردم. این عکس ها داستان گذر من از دنیای عکاسی به جنگندگی و دوباره به عکاسی را روایت می کند.

 

در آوریل سال گذشته میلادی، نیروهای ارتش جمهوری آذربایجان با یورش همه جانبه ۴ روزه به خطوط دفاعی جمهوری قره‌باغ قصد داشتند ضمن شکستن آن به پشت خطوط رخنه کرده و مناطقی از این جمهوری را اشغال نمایند که با تلفات بسیار زیاد (۲۰۰۰ نفر) ناچار به عقب نشینی و فرار شدند. نیروهای دفاعی قره‌باغ نیز تعداد تلفات خود را حدود ۱۰۰ تن اعلام نمود.

 

 

مترجم: سعیده فراهانی

 

دیدگاه شما