برای عکاسی باید به دل جاده بزنید شش درس درباره عکاسی از جول استرنفلد- 2

برای عکاسی باید به دل جاده بزنید

ترجمه اختصاصی نوریاتو: جول استرنفلد در سال ۱۹۴۴ در نیویورک متولد شد. او یکی از مهم ترین و تاثیرگذارترین عکاسان معاصر است. عکس های رنگی بزرگ او که عنوان «چشم اندازهای آمریکایی» را دارد، یکی از تحول آمیزترین کارهای رنگی در چند دهه گذشته بوده است. زمانی که عکاسان مهم، فقط از فرمت سیاه و سفید برای عکاسی استفاده می کردند.

 

به گزارش مجله عکس نوریاتو، رنگ عنصر مهم کارهای استرنفلد است. او در کتاب چشم اندازهای آمریکایی به بررسی منظره های تغییر یافته به دست بشر در ایالات متحده می پردازد. برای تهیه این کتاب، استرنفلد از موضوعات عادی مانند شهرهای توسعه نیافته و منظره های بی نظیر استفاده کرده است.

 

استرنفلد بعد از این کتاب، به مدت ۳ سال با فولکس واگن کوچکی به سراسر آمریکا سفر می کند و از منظره های این کشور عکاسی می کند. وقتی که او برای عکس های رنگی و بزرگ چشم انداز مشهور می شود، شروع به عکاسی خیابانی می کند. یک دوربین لیکا می خرد و به خیابان های شیکاگو و نیویورک می رود.

 

تقریبا می توان گفت جول استرنفلد در اکثر حوزه های عکاسی فعالیت داشته است. اریک کیم (عکاس آمریکایی) در مجموعه مقاله ای از شش درسی می گوید که درباره عکاسی از استرنفلد آموخته است. هر روز با یکدیگر یکی از این درس ها را مرور خواهیم کرد.

 

۲٫ برای عکاسی باید به دل جاده بزنید

 

همیشه در مورد سفر جاده ای بخصوص در آمریکا، داستان های رمانتیکی  شنیده ایم. همچنین عکاسان زیادی این کار را انجام داده اند. افرادی مانند رابرت فرانک که عکس هایش از جاده های آمریکا را تبدیل به کتابی نام «آمریکایی ها» کرد.

 

جول استرنفلد به میزان زیادی تحت تاثیر رابرت فرانک بود. برای همین تصمیم گرفت تا با فولکس واگن اش به دل جاده های آمریکا بزند. سفرهای او در نهایت منجر به انتشار کتاب «چشم اندازهای آمریکا» شد. گاهی اوقات سفرهای او چند هفته تا یک ماه طول می کشید. در بعضی مواقع هم تمام یک سال را در سفر بود.

 

استرنفلد به سراسر آمریکا سفر می کرد و از دوربین ۸×۱۰ view camera استفاده می کرد. برای هر عکسی که می گرفت، تمرکز زیادی می کرد. فیلم های چنین دوربینی بسیار گران است. این امر بدین معنا است که او نمی توانست مانند دوربین ۳۵ میلی متری اش به سادگی عکاسی کند.

 

من نیز سفر جاده ای در آمریکا داشتم. از میشیگان به لس آنجلس رفتم و از آنجا به برکلی رفتم. سفر کاملا تجربه ای شگفت انگیز است. در طول مسیر افراد خارق العاده ای را می دیدیم. کسانی که اطراف را به ما نشان می دادند و اجازه می دادند کنارشان بمانیم. همچنین بهتر است بدانید که راهی بهتر برای تجربه کردن آمریکا جز با ماشین وجود ندارد.

 

مطمئنا ساعت ها رانندگی کردن می تواند خسته کننده باشد اما توقف در مسیرها همیشه برای ما خاطره انگیز باقی ماند. شگفت انگیز بود که می دیدیم آمریکا چقدر بزرگ و گسترده است.

 

مترجم: سعیده فراهانی

بیشتر بخوانید

مطالب مرتبط

ارسال نظر