موضوعات مهم

احساسات انسان ها را به تصویر بکشید هشت درسی که از رابرت کاپا درباره عکاسی جنگ آموختم- 3

احساسات انسان ها را به تصویر بکشید

ترجمه اختصاصی نوریاتو: رابرت کاپا یکی از بزرگترین عکاسان تاریخ عکاسی است. او در زمان حیاتش به عنوان بزرگترین عکاس جنگ در دنیا، شناخته شده بود. کاپا در طول دوران فعالیت حرفه ای خود، از بعضی از شدید ترین جنگ ها از جمله جنگ داخلی اسپانیا، مقاومت چین در برابر حمله ژاپن، اولین جنگ میان اعراب و اسرائیل و نخستین جنگ هندوچین عکاسی کرد. و نهایتا در یکی از این جنگ ها در سال ۱۹۵۴ کشته شد.

 

به گزارش مجله عکس نوریاتو، در سال ۱۹۴۷ کاپا به همراه سه عکاس دیگر به نام‌های هنری کارتیه برسون، جورج راجر و دیوید سیمور، آژانس عکس مگنوم را تأسیس کردند. این مؤسسه اولین مرکز گروهی برای تمامی عکاسان آزاد دنیا به حساب می‌آید.

 

شجاعت کاپا در خط مقدم به او کمک می کرد تا تاثیرگذارترین، محبوب ترین و احساسی ترین عکس ها را از جنگ های مختلف به تصویر بکشد. در همین راستا، کاپا جمله معروفی دارد: «اگر عکس هایتان به اندازه کافی خوب نیستند، به این دلیل است که به اندازه کافی به سوژه نزدیک نشده اید.»

 

رابرت کاپا در سال ۱۹۱۳ در بوداپست، مجارستان متولد شد. در هفده سالگی بخاطر فعالیت های چپ گرایانه اش علیه رژیم آدمیرال میلکوش هورثی زندانی شد و پس از آن، از کشور خارج شد. ابتدا در رشته خبرنگاری در دانشکده علوم سیاسی برلین تحصیل می کرد. اما بعد از مدتی به دلایل مالی، تحصیل را نیمه کاره رها کرد. پس از آن در آژانس عکاسی خبری دیفوت استخدام شد و از آنجا وارد دنیای عکاسی شد.

 

اریک کیم (عکاس آمریکایی) در مجموعه مقاله ای از هشت درسی می گوید که درباره عکاسی جنگ از رابرت کاپا آموخته است. هر روز با یکدیگر یکی از این درس ها را مرور خواهیم کرد.

 

۳٫ احساسات انسان ها را به تصویر بکشید

 

رابرت کاپا خلاق ترین و یا از نظر تکنیکی حرفه ای ترین عکاس نبود. جیم موریس یکی از دوستان او و همچنین سردبیر مجله زندگی درباره استقلال کارهای کاپا می گوید:

 

« در آن زمان به یاد دارم که چندان تحت تاثیر کارهای کاپا قرار نمی گرفتم. معمولا از عکس هایش نا امید می شدم. ویرایش آثارش کار آسانی بود. همچنین پیدا کردن خط فکری در تصاویرش کار سختی نبود. او عکاسی بود که بسیار به چشمانش اعتماد داشت و فراتر از آن نمی رفت. ممکن است بگوئید که این یک نقطه ضعف است. او در رویکردش برای نزدیک شدن به سوژه انعطاف پذیری نداشت و فقط به چشمانش متکی بود.»

 

اگرچه کاپا طیف هنری و تکنیکی محدودی در کارش داشت اما باز می توانیم بگوئیم که توانایی باورنکردنی ای برای ثبت «لحظه های تعیین کننده» داشت. در حقیقت او به زیبایی احساسات دست نخورده انسان ها را در عکس هایش به تصویر می کشید.

 

کاپا می دانست به دنبال چه چیزی است و وقتی سوژه مورد نظر خود را پیدا می کرد، می دانست چه کاری باید با آن انجام دهد. به عنوان مثال او می دانست که نمی تواند جنگ را به تصویر بکشد چون حجم زیادی از احساسات در آن موج می زد اما این کار را انجام داد و احساسات را نیز به خوبی در آن به نمایش گذاشت.

 

آثار کاپا به خودی خود تصاویری از احساساتی عظیم و رحم و شفقتی گسترده بود. هیچ کس در این زمینه نمی تواند به جایگاه او برسد. البته باید به این نکته نیز اشاره کرد که عکس های کاپا هیچ کدام تصادفی نبودند. به عبارتی عواطف بر حسب اتفاق و شانس در آن به تصویر کشیده نشده بودند. او می توانست احساسات، شادی، دلهره و افکار انسان ها را به تصویر بکشد. رابرت کاپا دنیا را به تصویر می کشید و این دنیای او بود.

 

مترجم: سعیده فراهانی

بیشتر بخوانید

مطالب مرتبط

ارسال نظر

پربازدیدترین ها