موضوعات مهم

پرداختن به عکاسی جنگ امری فرمایشی شده است احمدرضا نوری در گفت‌وگو با نوریاتو:

پرداختن به عکاسی جنگ امری فرمایشی شده است

نوریاتو: هفته گذشته، عکس‌های دیده نشده یا کمتر دیده شده از هشت سال جنگ ایران و عراق در گالری سلام روی دیوار رفت. در نمایشگاه «آتش سرد» نگاه متفاوتی به جنگ را شاهد بودیم که با استفاده از آرشیو انجمن عکاسان انقلاب و دفاع مقدس گردآوری شده بود. احمدرضا نوری مدیر گالری سلام و کیوریتور این نمایشگاه در گفت‌وگو با نوریاتو در این‌باره صحبت کرده است که در ادامه بخش دوم آن‌را می‌خوانید.

 

به گزارش مجله عکس نوریاتو، بخش اول مصاحبه با احمدرضا نوری مدیر گالری سلام را می‌توانید این‌جا بخوانید.

 

در ادامه این گفت‌وگو، نوری با اشاره به این‌که «آتش سرد» فرصتی است تا همه باهم بار مروری بر جنگ ایرن و عراق داشته باشیم، گفت: «به همین دلیل به سراغ آرشیو عکس‌های جنگ رفتیم، عکاسان را انتخاب کردیم و از میان آثار هر عکاس، عکس‌های مرتبط را انتخاب کردیم. به این ترتیب، سناریوی نمایشگاه چهار محور اصلی داشت: اول، اعزام نیروها به میدان جنگ که در میان عکس‌های نمایشگاه دیده می‌شود، دوم درگیری‌، تنش و ویرانی‌ها و سوم، بحث امداد در جبهه‌های جنگ (در برخی موارد از چهارپا بجای آمبولانس استفاده می‌شد و..) و چهارم، بمباران و آوارگی‌ها، مثل بمباران شیمیایی حلبچه و بمباران تهران. در تصاویر نمایشگاه، اسنادی از آرشیو اعزام نیروهای مردمی به میدان جنگ و در کنار آن خلوت این آدم‌ها و در دیوار آخر نیز گلزار شهدا قابل مشاهده است.»

 

نوری با اشاره به این‌که در سال‌های بمباران تهران به دنیا آمده است، گفت: «من تصوری از جنگ ندارم اما اختلالش را با خود دارم، آریتمی قلبی (نوسان تپش قلب) دارم. دایی و پسرعموی من شهید شده‌اند و آوارگی جنگ را در دهه هفتاد دیده‌ام. ترکیب قومیت‌های مختلف در شهرم و بهم ریختگی فرهنگی در آن سال‌ها را تجربه کرده‌ام، آدم‌هایی که مجبور بودند در هتل بین‌المللی تهران (سید خندان) مستقر شوند؛ اما دلیل من برای برگزاری این نمایشگاه این‌ها نبود، چیزی که مرا مجاب به برگزاری آن کرد این بود که خشونت در حال رسمیت پیدا کردن است، در حالی که رسمیت دادن به خشونت برای هیچ کس جایز نیست، بخصوص برای هنرمندان.»

 

از سوی دیگر نوشته‌هایی که در کنار عکس‌ها بر روی دیوار دیده می‌شوند، پا به پای عکس‌ها در تاثیرگذاری این نمایشگاه نقش دارند، نوری در این‌باره نیز این‌طور توضیح داد:‌«نوشته‌های نمایشگاه مربوط به مقالات کتابی است که در این نمایشگاه منتشر می‌شود و نویسنده این مطالب، دکتر ناصر فکوهی، محسن شهرنازدار و صیاد نبوی هستند. مطالبی هم برای نمایشگاه توسط من و جاسم غضبان‌پور نوشته شده است و تمام عکاسان نیز یادداشت‌هایی در اختیار ما قرار داده‌اند، به جز شهید سعید جان بزرگی که تنها عکس‌های او را بر روی دیوار می‌بینیم. عکس‌هایی که او بابت ثبت آن‌ها شیمیایی شد و به شهادت رسید.»

 

او در ادامه با اشاره به این‌که جنگ ایران و عراق طولانی‌ترین جنگ قرن است، در پاسخ به این‌که آیا نگران خوانش جدید ارائه شده از این جنگ نبوده‌اند، گفت:‌ «نه؛ اصولا کنش‌گرایی به دریافت از فضا مربوط است. مثلا من الان نمی‌توانم به این فکر کنم که مردم چطور می‌توانند بیست ساعت در خیابان خوشحالی کنند، وقتی که یقینا خوشحال نیستند، من تنها به چیزی فکر می‌کنم که از جامعه دریافت کرده‌ام. مگر ما نویسنده‌ یا هنرمندی داریم که خارج از زمانش زندگی کند و عکس العملی خارج از دغدغه‌های زمانش نشان دهد؟»

 

نوری ادامه داد: «اگر کسانی مثل دکتر مجتبی مینوی (مصحح کلیله و دمنه)، دهخدا (دایره المعارف فارسی) و داوود پیرنا (بنیان گذار برنامه رادیویی «گل‌ها») فکر کردند که باید دایره المعارف فارسی را بازنویسی کنند، یا مجموعه قصص کلیله و دمنه را بازخوانی کنند یا دانشگاهی تشکیل بدهند، این‌ها همه لازمه آن زمان بخصوص بوده است. همان‌طور که امروز تشخیص می‌دهیم باید مخاطبمان را از چه چیزی آگاه کنیم،  در واقع جامعه خود به ما می‌گوید که به چه چیزی نیاز دارد؛ امروز می‌بینیم که پرداختن به موضوع عکاسی جنگ امری فرمایشی است که به صورت نمایشگاهی در دهه فجر برپا می‌شود و بعد از دیده شدن برچیده شود.»

 

او اضافه کرد:‌ »کسی که نگران نیست و با خیال راحت می‌خوابد طعمه سیل خواهد شد، انسان شهری برای نگران بودن و عکس العمل نشان دادن ناگزیر و موظف است.»

 

از نظر او، کنشگری در واقع جایگزینی عاقلانه برای آشفتگی است: «به جای پیش آمدن آشفتگی که تمامیت ارضی یا استقلال قومی‌مان را تهدید می‌کند (که به حمدالله، هرگز و حتی در زمان جنگ نیز رخ نداده است)، می‌توان کنشگر بود. عزیزانی که در جنگ شرکت کردند در وهله اول برای سرزمینشان رفتند، این اتفاق زیر پرچم ایران افتاد که امروز بسیار مهم است.»

 

به گفته او، چینش نمایشگاه نیز پیشنهاد او و ایده اجرایی آن از پیمان پورحسین گرافیست این مجموعه بوده است.

 

این نمایشگاه ۱۳ تا ۲۷ بهمن‌ماه در گالری سلام به نشانی تهران، خیابان ولیعصر، بالاتر از پارک وی خیابان فیاضی (فرشته)، مجتمع سام سنتر، طبقه اول برگزار شد.

 

گفت‌وگو از مرضیه قزوینی زاده

بیشتر بخوانید

مطالب مرتبط

ارسال نظر

پربازدیدترین ها