موضوعات مهم

از سوژه ها قبل از ناپدید شدن، عکاسی کنید 15 درسی که درباره عکاسی از هنری کارتیه برسون آموختم- 8

از سوژه ها قبل از ناپدید شدن، عکاسی کنید

ترجمه اختصاصی نوریاتو: هنری کارتیه برسون یکی از اولین عکاسان خیابانی جهان است. به دلیل نقش اساسی او در ابداع و گسترش فتوژورنالیسم، به او لقب پدر عکاسی خبری را داده اند. برسون در سال ۱۹۰۸ در فرانسه متولد شد. او با دوربین مشهور لیکا ۳۵ میلی متری خود به نقاط مختلفی از دنیا سفر می کرد و صحنه ها را با صبر و تامل زیادی به تصویر می کشید.

 

به گزارش مجله عکس نوریاتو، کتاب‌های فراوانی از کارتیه برسون در دهه‌های ۶۰ و ۵۰ میلادی چاپ شد که معروف‌ترین آنها «لحظه قطعی» نام دارد. در این کتاب متوجه می شوید که برسون فقط یک عکس از یک صحنه نمی گرفت. اگر صحنه خوبی می دید، بر روی آن کار می کرد. گاهی اوقات ۲۰ عکس از یک صحنه می گرفت و بهترین عکس ممکن از آن صحنه را انتخاب می کرد.

 

یکی از جذاب ترین موضوعات درباره کارتیه برسون این است که او عمیقا به نقاشی علاقه مند بود. در حقیقت عکاسی را راهی برای کشیدن «طرح های فوری» یافته بود. می توان گفت که او در درون خود به دنبال این بود تا تماما وقت اش را به نقاشی اختصاص دهد. اما عکاسی را نیز به عنوان ندایی از دورن خود یافته بود.

 

بعضی از منتقدان، هنری کارتیه برسون را فردی فراتر از یک شکارچی لحظات نمی‌دانند. اینکه یک عکاس با دوربینی معمولی فقط به ثبت لحظات بپردازد، ممکن است فکر شکار لحظه‌ای و تصادفی را به ذهن مخاطب منتقل کند. اما بهتر است بدانیم والاترین نکته کار برسون نگرش ژرف به احساسات و ویژگیهای انسان و نشان دادن آنها در قاب تصویر بوده است.

 

اریک کیم (عکاس آمریکایی) در این مجموعه مقاله از پانزده درسی می گوید که درباره عکاسی از هنری کارتیه برسون آموخته است. هر روز با یکدیگر یکی از این درس ها را مرور خواهیم کرد.

 

۸٫ از سوژه ها قبل از ناپدید شدن، عکاسی کنید

 

یکی از بزرگترین مزایای عکاسی خیابانی این است که دائما سوژه ها در حال محو شدن هستند. در یک لحظه ظاهر می شوند و بعد ناپدید می شوند. گویی دیگر قرار نیست آنها را ببینید.

 

هنری کارتیه برسون در ادامه توضیح می دهد که چگونه عکاسان دائما در ارتباط با سوژه هایی گذرا قرار می گیرند:

 

« در میان تمام شیوه های نمایش، عکاسی تنها شیوه ای است که لحظاتی فوری و مختصر را به تصویر می کشد. ما عکاسان با سوژه هایی سر و کار داریم که دائما در حال ناپدید شدن هستند. و وقتی که ناپدید می شوند، دیگر هیچ راهی برایمان وجود ندارد تا کاری کنیم که دوباره به جای اولشان برگردند.»

 

علاوه بر این کارتیه برسون ایده خاطرات را مطرح می سازد. اینکه چگونه ما نمی توانیم خاطرات مان را به سادگی از سرمان بیرون بکشیم و چاپ شان کنیم. بالاترین پیشرفت در حرفه نویسندگی و یا نقاشی این است که بنشینیم، فکر کنیم و چیزی را که می خواهیم خلق کنیم. اما ما به عنوان عکاس فقط با سوژه هایی گذرا سر و کار داریم. سوژه هایی که قبل از پلک زدن ما، به سرعت ناپدید می شوند:

 

« ما نمی توانیم خاطرات مان را چاپ کنیم. اما یک نویسنده زمانی برای منعکس کردن ذهن خود دارد. او می تواند سوژه ای را بپذیرد و رد کند و دوباره بپذیرد. و قبل از اینکه بخواهد افکارش را روی کاغذ بنویسد، می تواند چندین عنصر مرتبط را با یکدیگر گره بزند. همچنین دوره ای در فعالیت او وجود دارد که مغزش فراموش می کند و کارهای ناخودآگاهش بر طبقه بندی افکارش تاثیر می گذارد. اما برای عکاسان سوژه ای که از دست رفته باشد دیگر برای همیشه از دست رفته است.»

 

همچنین کارتیه برسون از اضطراب ها و نقاط قوتی می گوید که می تواند در عکاسی وجود داشته باشد:

 

« ما نمی توانیم سوژه را دوباره به جای اولش برگردانیم. وظیفه ما این است که درک درستی از واقعیت داشته باشیم و تقریبا همزمان بتوانیم آن را از طریق دریچه دوربین به تصویر بکشیم. این امر می تواند اضطراب زیادی برای ما ایجاد کند اما از یک سو نیز می تواند از نقاط مثبت حرفه ما نیز باشد.»

 

مترجم: سعیده فراهانی

 

بیشتر بخوانید

مطالب مرتبط

ارسال نظر

نظرات کاربران ( 1 نظر )
  • کرکره برقی تبریز ۱۳۹۷-۰۱-۰۴ در ۱۰:۵۷

    کارتون بینظیره

    پاسخ دادن