موضوعات مهم

به دنبال ارتباط برقرار کردن با مردم باشید 15 درسی که درباره عکاسی از هنری کارتیه برسون آموختم- 9

به دنبال ارتباط برقرار کردن با مردم باشید

ترجمه اختصاصی نوریاتو: هنری کارتیه برسون یکی از اولین عکاسان خیابانی جهان است. به دلیل نقش اساسی او در ابداع و گسترش فتوژورنالیسم، به او لقب پدر عکاسی خبری را داده اند. برسون در سال ۱۹۰۸ در فرانسه متولد شد. او با دوربین مشهور لیکا ۳۵ میلی متری خود به نقاط مختلفی از دنیا سفر می کرد و صحنه ها را با صبر و تامل زیادی به تصویر می کشید.

 

به گزارش مجله عکس نوریاتو، کتاب‌های فراوانی از کارتیه برسون در دهه‌های ۶۰ و ۵۰ میلادی چاپ شد که معروف‌ترین آنها «لحظه قطعی» نام دارد. در این کتاب متوجه می شوید که برسون فقط یک عکس از یک صحنه نمی گرفت. اگر صحنه خوبی می دید، بر روی آن کار می کرد. گاهی اوقات ۲۰ عکس از یک صحنه می گرفت و بهترین عکس ممکن از آن صحنه را انتخاب می کرد.

 

یکی از جذاب ترین موضوعات درباره کارتیه برسون این است که او عمیقا به نقاشی علاقه مند بود. در حقیقت عکاسی را راهی برای کشیدن «طرح های فوری» یافته بود. می توان گفت که او در درون خود به دنبال این بود تا تماما وقت اش را به نقاشی اختصاص دهد. اما عکاسی را نیز به عنوان ندایی از دورن خود یافته بود.

 

بعضی از منتقدان، هنری کارتیه برسون را فردی فراتر از یک شکارچی لحظات نمی‌دانند. اینکه یک عکاس با دوربینی معمولی فقط به ثبت لحظات بپردازد، ممکن است فکر شکار لحظه‌ای و تصادفی را به ذهن مخاطب منتقل کند. اما بهتر است بدانیم والاترین نکته کار برسون نگرش ژرف به احساسات و ویژگیهای انسان و نشان دادن آنها در قاب تصویر بوده است.

 

اریک کیم (عکاس آمریکایی) در این مجموعه مقاله از پانزده درسی می گوید که درباره عکاسی از هنری کارتیه برسون آموخته است. هر روز با یکدیگر یکی از این درس ها را مرور خواهیم کرد.

 

۹٫ به دنبال ارتباط برقرار کردن با مردم باشید

 

اگرچه هنری کارتیه برسون بیشتر به عکاس خیابانی پنهانی معروف بود (در زمان عکاسی توجه کسی را جلب نمی کرد)، اما با سوژه های خود ارتباط برقرار می کرد بخصوص زمانیکه پرتره می گرفت. اما در عین حال، از اینکه چگونه با غریبه ها ارتباط برقرار کند، آگاهی زیادی داشت (بخصوص در کشورهای خارجی).

 

کارتیه برسون در جایی درباره اهمیت ارتباط ویژه عکاس با سوژه خود می نویسد:

 

« این حرفه به ارتباط عکاس با افرادی بستگی دارد که از آنها عکاسی می کند. اگر ارتباط اشتباه باشد، کلمه ای به خطا گفته شود و یا نگرش درستی وجود نداشته باشد، همه چیز می تواند خراب شود. هنگامی که سوژه به هر دلیلی راحت نباشد، شخصیت او به جایی می رود که هیچ دوربینی نمی تواند به آن برسد.»

 

اما چگونه یک عکاس می تواند عکس هایی قدرتمند خلق کند بدون اینکه به سوژه خود حس بی نظیر بودن و احترام ببخشد؟ کارتیه برسون اذعان می کند که برای این کار هیچ سیستمی وجود ندارد و باید با هر سوژه و در هر موقعیتی رفتار متفاوتی داشته باشیم و تا جایی که می توانیم محتاطانه برخورد کنیم:

 

«هیچ سیستمی برای ارتباط برقرار کردن با افراد وجود ندارد. زیرا هر فرد برای خود شخصیت مجزایی دارد و این امر می طلبد که جسارت زیادی به خرج ندهیم. واکنش های مردم از یک کشور به کشور دیگر، از یک گروه اجتماعی به گروهی دیگر می تواند متفاوت باشد. برای مثال در شرق عکاس بی حوصله و یا کسی که زمان زیادی ندارد، سوژه ای برای مسخره شدن است. اگر عکاس بودن خود را آشکار کردید، تنها کاری که باید انجام دهید این است که در آن لحظه عکاسی را فراموش کنید و به کودکان اجازه دهید تا به شما حمله ور شوند و از سر و کول تان بالا بروند.»

 

مترجم: سعیده فراهانی

 

بیشتر بخوانید

مطالب مرتبط

ارسال نظر