موضوعات مهم

می‌خواستم در عکس‌هایم حس دنیای آیسل را به تصویر بکشم مهدی بلوریان در گفت‌وگو با نوریاتو:

می‌خواستم در عکس‌هایم حس دنیای آیسل را به تصویر بکشم

نوریاتو: مهدی بلوریان عکاس خبری همراه با تور کمیته امداد به مدیریت حیدر رضایی در طول ایام تعطیلات نوروزی به مراوه تپه گلستان سفر کرده که نتیجه این سفر مجموعه‌ عکسی با عنوان «زیبا مثل ماه» است. او در گفت‌وگو با نوریاتو با اشاره به این‌که یکی از مشکلات این منطقه ازدواج‌های فامیلی بدون آزمایش است گفت: «تصمیم داشتم با عکاسی درباره آیسل توجه بیشتری را نسبت به این مسئله جلب کنم.»

 

به گزارش مجله عکس نوریاتو، این عکاس درباره موضوعی که در مجموعه «زیبا مثل ماه» مورد توجه قرار گرفته است، گفت‌: «طبق اطلاعاتی که از مسئولان محلی کسب کردم و مشورتی که با آقای رضایی داشتم متوجه شدم ازدواج‌های فامیلی در این منطقه بسیار شایع است.»

 

او با اشاره به این‌که در طول تعطیلات نوروزی در این منطقه حضور داشته است، ادامه داد: «دو روز ابتدایی که در این منطقه بودیم از سوژه‌هایی که می‌دیدم عکاسی کردم و در نهایت از میان موضوعات مختلف سعی کردم سوژه‌ای را انتخاب کنم که با پرداختن به آن می‌توان به حل آن کمک کرد.»

 

بلوریان با اشاره به این‌که مشکل آیسل به بحث ازدواج‌های فامیلی مربوط می‌شود، توضیح داد: «با تامین برخی هزینه‌ها که خانواده‌اش از عهده آن‌ها برنمی‌آیند مشکلات آیسل قابل حل است.»

 

آن‌طور که این عکاس در ادامه توضیح داد ازدواج فامیلی در این منطقه بسیار رواج دارد و در بین فرزندان خانواده‌های مختلف می‌توان تبعات این اتفاق را به وضوح دید: «من به خانواده‌هایی برخوردم که به همین دلیل چند فرزند کم‌بینا، نابینا یا ناشنوا دارند، خانواده‌هایی که گاهی تا پنج فرزند معلول دارند. در شرایط معمولی وقتی اولین یا دومین فرزند با مشکلاتی به دنیا می‌آید، بچه سوم دیگر به دنیا نمی‌آید اما در این مناطق شناسنامه و مدارک شناسایی وجود ندارد و اصلا اعتقادی به آزمایش‌های پیش از ازدواج نیست، در واقع همه چیز به صورت کلامی و غیررسمی انجام می‌شود. از طرف دیگر اطلاعات بهداشتی و آموزش‌های اجتماعی نیز در سطح پایینی قرار دارد و مردم از بسیاری از مسائل اطلاعی ندارند، به همین دلیل امید دارند که بچه‌های بعدی سالم باشد، بخصوص که به دنبال داشتن فرزند پسر هستند و این باعث می‌شود که چند فرزند معلول در خانواده‌ها وجود داشته باشد.»

 

او ادامه داد: «فکر کردم که شاید با عکس‌هایم بتوانم بر این موضوع تاثیر بگذارم و بعد به ذهنم رسید که با پرداختن به یک سوژه خاص امکان این وجود دارد که به فردی مثل آیسل کمک کنم و در عین حال با متن و استیتمنت این مجموعه نیز به موضوع مشکلات ازدواج‌های فامیلی بدون آزمایش اشاره کنم.»

 

او درباره انتخاب آیسل آمری نیز این‌طور توضیح داد: «فکر کردم با عکاسی از او می‌توان هزینه‌های درمان آیسل را تامین کرد تا این کودک از این به بعد زندگی بهتری داشته باشد. البته یکی از مشکلاتی که در این‌باره وجود داشت این بود که آیسل به زبان ترکمنی صحبت می‌کرد، البته ارتباط بهتری با پدر و مادر او برقرار می‌کردم اما می‌خواستم احساس خود آیسل را بهتر بدانم که این کار بسیار سخت بود چون اصلا فارسی نمی‌دانست. به همین دلیل از دیگران کمک ‌گرفتم تا حرف‌های او را ترجمه کنم.»

 

او با اشاره به این‌که عکاسی مستند را به صورت جدی دنبال می‌کند، گفت: «آن‌چه که برای من اهمیت داشت این بود که بتوانم روی مخاطبم تاثیر بگذارم. البته نمی‌خواستم تنها نگاه ساده‌ای به ماجرا داشته باشم و تنها آن‌چه را که اتفاق می‌افتاد به تصویر بکشم، به همین دلیل برای این‌که تغییری در این اتفاق ایجاد کنم تصمیم گرفتم عکس‌های مجموعه روایتی از نگاه خود آیسل باشد. البته این نگاه هم بسیار دیده شده است.»

 

بلوریان ادامه داد: «از میان دوستانم برای کسانی که فکر می‌کردم می‌توانند در این‌باره به من کمک کنند پیامی فرستادم و خواستم تا دنیایی را که این کودک پنج ساله می‌تواند داشته باشند، توصیف کنند و به این ترتیب نظرات مختلفی را در این‌باره جمع کردم. با مشورتی هم که با آقای رضایی داشتم به این نتیجه رسیدیم که نزدیک‌ترین تصاویری که ممکن است آیسل ببینید چنین تصاویری است.»

 

این عکاس اضافه کرد: «البته کسی نمی‌داند که او دنیا راچطور می‌بیند اما خانواده آیسل به من گفته بودند که بینایی بسیار کمی دارد و تنها به صورت خفیف قادر به تشخیص نور است. پس از آن که با دکترش صحبت کردم متوجه شدم فقط به نور واکنش دارد و خیلی خفیف ممکن است نور را حس کند اما چیزی نمی‌بیند. به این نتیجه رسیدم نزدیک‌ترین تصویری که آیسل ممکن است ببیند تصویری سیاه و سفید است که نور به صورت هاله‌ای در آن پیداست. البته تصمیم داشتم که دنیای او را به تصویر بکشم اما نمی‌توانستم فقط تصویری سیاه یا نورهایی سیاه را بازنمایی کنم به همین دلیل با کمک آقای رضایی افکتی درست کردیم که حس دنیای آیسل را نشان می‌دهد، چون قطعا این تصاویر شبیه آن‌چه که برای او اتفاق می‌افتد نیست.»

 

او در پایان گفت: «تنها آروزی آیسل دیدن است و خانواده‌اش و همین‌طور من امید بسیاری داریم که با توجه به تخصص وزیر محترم بهداشت اتفاقات به شکلی رقم بخورد که آیسل توسط دکتر هاشمی معاینه شود و کمک بیشتری برای هزینه‌های درمان او صورت بگیرد.»

 

در استیتمنت مجموعه «زیبا مثل ماه» آمده است:

 

«آیسل اَمری» دختربچه ۵ ساله‌ای ‌است که در روستای قوچه سو از توابع شهرستان «مراوه‌تپه» استان گلستان زندگی می‎کند. پدر و مادر آیسل بر اساس باورها و سنت‌هایی که از گذشته در مناطق ترکمن‎نشین حاکم بوده و به دلیل تعصبات و اجبارهای قومیِ همچنان متداول، تن به ازدواج فامیلی غیرمنطقی داده اند.

 

حاصل این ازدواج دو دختر ۷ و ۵ ساله است. «آیسا» دختر اولشان با بیماری در ناحیه لگن دست و پنجه نرم کرده و با کمک پلاتین روزگار می‎گذراند. «آیسل» دختر کوچک خانواده هم بصورت ژنتیکی با چشمانی بسته به دنیا آمده است. پیگیری‌های خانواده بخصوص پدر و مادر آیسل برای درمان، تاکنون نتایج امیدوار کننده‎ای در پی داشته و حاصل ۳ عمل جراحی که به قیمت از دست دادن سرمایه، بیکار شدن پدرش و تحمل رنج پارک‎خوابی در اطراف بیمارستان‎های تهران بوده، موجب بازگشت امید به زندگی‌شان از طریق بازشدن یکی از چشم‌هایش و بینایی خفیف بوده است.

 

به گفته پزشکان، آیسل ۵ ساله برای رسیدن به تنها آرزویش و بدست آوردن بخشی از بینایی خود باید به مرور و همزمان با بالا رفتن سن، چند عمل جراحی انجام دهد که فرآیند این درمان هزینه‎های چند ده میلیون تومانی در پی دارد. این مجموعه عکس حاصل نزدیک شدن عکاس به دنیای قهرمان داستان بوده و تلاش شده دنیای پیرامونی دختر بچه‎ای ۵ ساله و ارتباطش با خانواده که در حال حاضر حس تشخیص نور را دارد، از نگاه او نمایش داده شود. آیسل در زبان ترکمن به معنای « زیبا مثل ماه » می‎باشد.

 

 

 

بیشتر بخوانید

مطالب مرتبط

ارسال نظر

پربازدیدترین ها