موضوعات مهم

موضوع نابینایان دامن کوه برای من بسیار دردناک بود اصغر خمسه برنده نشان عکس سال مطبوعاتی در گفت‌وگو با نوریاتو:

موضوع نابینایان دامن کوه برای من بسیار دردناک بود

نوریاتو: اصغر خمسه امسال جزو برندگان نشان عکس سال مطبوعاتی در بخش مجموعه عکس پرتره شد. این عکاس در مجموعه خود با عنوان «ژنتیک» به تعدد نابینایان در منطقه دامن کوه از توابع اسفراین بجنورد پرداخته بود، او در این‌باره به نوریاتو گفت: «این‌که کسی نابینا به دنیا بیاید و فرزندانش نیز نابینا زاده شود، برای من مسئله دردناکی بود.»

 

به گزارش مجله عکس نوریاتو، اصغر خمسه درباره توجهش به تعداد زیاد نابینایان در منطقه دامن کوه، این‌طور گفت: «سه-چهار سال پیش بود که من گزارشی درباره این روستا دیدم و شروع به تحقیق در این‌باره کردم. این موضوع در چند سال اخیر توجه مرا به خود جلب کرده بود و مدت زیادی بود روی آن کار می‌کردم، شاید حدود دو سال در این‌باره اطلاعات جمع می‌کردم به این پی بردم که پژوهش‌هایی نیز درباره این روستا صورت گرفته اما به نتیجه نرسیده است، تا این‌که در نهایت دکتر غیاثوند متوجه شده بود که ازدواج‌های فامیلی و انتقال ژن، باعث بروز چنین مشکلی شده است.»

اصغر خمسه عکس سال مطبوعاتی مجله عکس نوریاتو

 

این عکاس خبری ادامه داد: «خیلی به این موضوع فکر می‌کردم که وقتی کسی نابینا به دنیا می‌آید و فرزندانش نیز نابینا زاده می‌شوند، حتما شرایط سختی را تحمل می‌کند. در این مجموعه هم می‌توان چنین خانواده‌هایی را دید، کسی که هم خودش و هم فرزندانش نابینا هستند. برای من به شخصه وضعیت اهالی این روستا دردناک بود.»

 

او همچنین درباره سفر به این منطقه این‌طور توضیح داد: «منتظر موقعیت مناسبی بودم تا این‌که حیدر رضایی برای توری که به این منطقه داشتند از من دعوت کرد و من گفتم می‌خواهم روی این موضوع کار کنم و روی موضوع دیگری کار نخواهم کرد. برای این سفر با خودم تجهیزات لازم از جمله نور و… را همراه بردم، اما با وجود سفارش‌هایی که کمیته امداد به اهالی روستا کرده بود –این تور از طریق کمیته امداد برگزار می‌شد- همچنان واکنش‌ مردم برای عکاسی بسیار منفی بود.»

 

خمسه ادامه داد: «دلیل این‌که مردم دوست نداشتند از آن‌ها عکاسی شود، این بود که پیش از این تجربه خوبی در این زمینه نداشتند. آن‌ها فکر می‌کردند در این‌باره سیاه‌نمایی صورت گرفته است درحالی که چنین اتفاقی نیافتاده بود. سعی کردیم این مسئله را برای آن‌ها باز کنیم که معضل و مشکل آن‌ها باید دیده شود و مورد بحث قرار گیرد و هرچقدر پنهان بماند برای خود آن‌ها ضرر بیشتری خواهد داشت. بخصوص که باید غربالگری در این منطقه انجام می‌شد تا مشکلات اهالی روستا برطرف شود.»

 

این عکاس خبری افزود:‌ »کم کم اهالی روستا با این مسئله کنار آمدند و برخورد بازتری با این موضوع داشتند و ارتباطمان با مردم بهتر و نزدیک‌تر شد. به این ترتیب توانستم از حدود هشت نفر عکس بگیرم. تا این‌که یک روز در ضیافت شامی که با حضور رئیس کمیته امداد برگزار شد با مشورت حیدر رضایی، درخواست کردم به خواسته‌های مردم این روستا توجه بیشتری شود. بخصوص که خواسته‌های این مردم، چندان بزرگ هم نبود. مثلا یکی از این بچه‌ها دوست داشت دوچرخه داشته باشد، دیگری آرزوی داشتن یک ساز برای خلوت خودش داشت، یک نفر دیگر کامپیوتر دوست داشت و خانمی هم آرزوی کربلا رفتن داشت. این‌ها خواسته‌هایی است که چندان بزرگ نیستند.»

 

به گفته او بعد از کمک‌هایی که به مردم این منطقه شد، آن‌ها برخورد بهتری با او به عنوان عکاس داشتند: «حتی سه نفر از خانم‌هایی که اصلا نمی‌خواستند از آن‌ها عکاسی شود، همان‌روز حاضر شدند جلوی دوربین من بایستند.»

 

این عکاس با اشاره به این‌که مشکل اصلی این روستا نبود یک بیمارستان مجهز است که غربالگری در آن انجام شود، ادامه داد: «در استیتمنت این مجموعه نیز به این موضوع اشاره کرده‌ام که بزرگترین مشکل مردم این منطقه نبود فرهنگ و آگاهی درست و همچنین نبود بیمارستان یا آزمایشگاهی برای غربالگری است. از طرف دیگر دسترسی به اولین مرکز بهداشتی هم برای این افراد بسیار هزینه‌بر است.»

 

خمسه در پایان با اشاره به این‌که نشان عکس سال مطبوعاتی جایگاه قابل قبولی در میان عکاسان دارد، در این‌باره نیز گفت: «معتقدم برگزاری چنین رویدادی در میان عکاسان بسیار ارزشمند است و به نظر می‌رسد حس رقابتی نیز میان عکاسان خبری ایجاد شده است که باعث تلاش بیشتر عکاسان خواهد شد.»

 

 

 

بیشتر بخوانید

مطالب مرتبط

ارسال نظر

پربازدیدترین ها