درباره «عطر و بوی یک رویا: سفر در جهان قهوه»
سباستیائو سالگادو: تأثیر عکاسی از قهوه بیشتر است

سباستیائو سالگادو کارگران قهوه مجله نوریاتو
سباستیائو سالگادو: تأثير عکاسی از قهوه بیشتر استReviewed by نوریاتو on Jul 24Rating: 5.0

نوریاتو: سباستیائو سالگادو  با مجموعه ی عکس های «عطر و بوی یک رویا: سفر در جهان قهوه» با نگاهی واقع گرایانه، بیننده و خواننده را به اعماق این دنیا می برد. تصاویر سیاه و سفید او مناظر و کارگرانی را نشان می دهد که در بیش از ده کشور دنیا برای کسب و کاری با گردش سرمایه ی سالیانه یکصد میلیارد دلار، کار می کنند. تصور این که گرفتن این عکس ها از عهده ی کسی به غیر از یک راهنمای متولد برزیل، یعنی خود سالگادو بهتر برمی آمد، مشکل است. پدر و مادر او، صاحب آسیاب قهوه بودند و خود او کارش را به عنوان یک اقتصاد دان در مؤسسه ی بین المللی قهوه در لندن آغاز کرد.

 

به گزارش مجله نوریاتو به نقل از طومار، سباستیائو سالگادو در مقدمه ی کتابش می نویسد: «تأثیر عکاسی از قهوه بیشتراست». اما سالگادو هرگز پیشینه ی خود را، که ریشه در کشاورزی داشت و باعث پیشرفت و شکوفایی کارش بود، فراموش نکرد.

 

تصاویر بسیاری از بچه ها و نوزادان در کتاب شما وجود دارد. این عکس ها چه قدر یادآور کودکی شماست ؟

 

بیست و پنج میلیون خانواده هستند که زندگی و کارشان با قهوه می گذرد. در واقع این یک صنعت خانوادگی است و وقتی خانوادگی است، همه با هم اند و بچه ها هم در کنار بقیه هستند. من از خانواده ای می آیم که کارش قهوه بود. پدرم پانزده قاطر داشت و قهوه را به قطارها می رساند. من عاشق این بودم که روزی این عکس ها را بگیرم و دوباره به کودکی ام بازگردم. چیزی که بیشترین لذت را در این کار به من می داد، این بود که تو به بالای کوه صعود می کنی و می بینی که قهوه، همچنان به همان روشی که سال ها پیش تولید می شده، تولید می شود. بازگشتی طبیعی و لذت بخش به گذشته.

 

تولید قهوه در طول عمر شما چقدر تغییرکرده؟

 

نه خیلی زیاد. قهوه منزوی است. در ارتفاعات خاصی پرورش می یابد. وقتی که من در کاستاریکا بودم، احساس همان زمانی را داشتم که در چین زندگی می کردم. همان ابرها، همان کوه ها، همان رفتار. تفاوت در زبانی است که صحبت می کنند و لباسی است که می پوشند. راه های تولید قهوه ، امروز در سراسر جهان مشابه است. هنگامی که شما روز خود را با مردم می گذرانید، متوجه می شوید که این کار صبر و حوصله می خواهد و آرام جلو می رود. این کار برای من گذراندن لحظاتم در آرامش بود.

 

سباستیائو سالگادو کارگران قهوه مجله نوریاتو

 

شما امیدوارید مخاطبان از این تصاویر چه چیزی یاد بگیرند؟

 

ممکن است به یک کافه بروید و این تصور را داشته باشید که قهوه ای که می خورید، در حیاط خلوت کافه عمل آمده و به دست تان رسیده است. من امیدوارم با این عکس ها متوجه شوید که قهوه از کجا می آید و اهمیت قهوه را دریابید. باید به خاک و محیط زیست احترام گذاشت. از این بابت این محصول بسیار با ارزش است.

 

تصاویر جذاب و پرزرق و برق اند و بر روی لبان قهوه چین در روی جلد، لبخند دیده می شود. این کارگران چقدر خوشحال اند؟

 

این خانواده ها در صلح و آرامش زندگی می کنند، در تعادل. در السالوادور، که مشکلاتی در آن وجود دارد، مناطق کاشت قهوه از جاده های اصلی جدا شده و از خشونت دور است. ما بیشتر به تجارت آزاد نیاز داریم. داد و ستدهای منصفانه و تعاونی های زیادی داریم، اما همه ی آنها بی کم و کاست نیستند.

 

سباستیائو سالگادو کارگران قهوه مجله نوریاتو

 

در مورد سلامتی شان؟

 

وضعیت سلامتی شان تقریبا خوب است. هنگامی که شما، خانوادگی کار می کنید، مرغ و میوه ی خود را دارید. آن را خودتان فراهم می آورید. ما توسعه را در داشتن مقداری پول می دانیم. آنجا چنین تصوری نیست. الگوهای دیگری برای اندازه گیری شادی مردم وجود دارد. آنها غذای سالم می خورند و در صلح و آرامش زندگی می کنند. البته وضع در مزراع بزرگترسخت تراست. آن ها براساس مقدار قهوه ای که جمع آوری می کنند حقوق می گیرند. بسیاری از هندی ها و نیکاراگوئه ای ها، برای کار به کاستاریکا آمده اند. باید سخت کار کنند، آن هم وقتی تازه دو سه ماه است که رسیده اند. همان طور که می بینید چهره هایشان خسته است. آنها کارگران فصلی اند و پول خوبی در می آورند، اما به هرحال کارشان طاقت فرسا است.

 

برای حضور در هرکدام از این جوامع و کشورها، چقدر زمان صرف کردید؟

 

از یک تا سه ماه برای هرکدام. اتفاقات مختلف در زمان های مختلف رخ می دهند. مثلا فصل شکوفایی قهوه و برداشت آن هم زمان نیست.

 

در میان عکس های شما، عکسی از گل کمیاب میناس گرایس در برزیل دیدم که شما در آنجا متولد شده اید. درست است؟

 

این یک عکس خاص بود. من سه سفر به آنجا کردم تا این عکس ها را گرفتم. این گل ها درست بعد از فصل باران در می آیند. ما چند سال باران داشتیم، اما کافی نبود و طبیعت هم با آدم قرار و وعده نمی گذارد. یک چند تایی از آنها دیدم، اما گل کامل نبودند.

 

سباستیائو سالگادو کارگران قهوه مجله نوریاتو

 

شما قهوه نمی خورید. چرا؟

 

وقتی بچه بودم قهوه می خوردم، ولى قهوه های این جا، در نیمکره ی شمالی خیلی قوی است. قهوه ای که وقتی بچه بودم می خوردم، مثل چای رقیق بود. ته فنجان را می دیدم. غلیظش را اصلا نمی خوردم.

 

عامه ی مردم نمی دانند قهوه از کجا می آید. اما آیا کارگران می دانند که قهوه کجا می رود؟

 

سباستیائو سالگادو کارگران قهوه مجله نوریاتو

 

قهوه های خوب معمولا در مزارع کوچک تولید می شوند. آن ها با دست قهوه را می چینند، انتخاب می کنند، می شویند و خشک می کنند. آنها دقیقا می دانند به کجا می رود.

 

دوست دارید مردم بعد از دیدن کتاب شما، دفعه ی بعد که قهوه می نوشند، چه چیزی را به خاطر آورند؟

 

به مردم و بقیه ی انسان ها احترام بگذارند. قهوه محصولی است که گروهی به دست می آید. انسانی ترین محصول بر روی این سیاره است.

 

دیدگاه شما