‌مجموعه عکس‌هایی که مهاجرت را به تصویر می‌کشند؛
ماهیت مهاجرت در عکس‌ها

مهاجرت
ماهیت مهاجرت در عکس‌هاReviewed by نوریاتو on Dec 26Rating: 5.0مهاجرت |مجموعه عکس‌هایی که مهاجرت رابه تصویر می‌کشند-نوریاتواز فرار مسلمانان روهینگیا به بنگلادش تا سفر زائرانی که به دلتای گنگ می‌روند، زندگی مهاجران در یک سری عکس به تصویر کشیده شده است.

از فرار مسلمانان روهینگیا به بنگلادش تا سفر زائرانی که به دلتای گنگ می‌روند، زندگی مهاجران در یک سری عکس که در فستیوال عکاسی‌ای که توسط مرکز مهاجرت، سیاست و جامعه دانشگاه آکسفورد برگزار شده است به تصویر کشیده شده است.

 

مادر پناهنده روهینگیایی اثر محمد رکیب الحسن

 

یک مادر روهینگیایی و فرزندش در کمپ بلوخالی در کوکس بازار بنگلادش. بیشتر از ۷۵۰۰۰۰ روهینگیایی به دلیل خشونت‌هایی که از سوی ارتش میانمار در استان رخینه اعمال می‌شود از مرز به بنگلادش فرار کرده‌اند.

 

 

گلخانه‌های توت‌فرنگی اثر لیلا امکتار

یک دختر جوان کار خودش را در گلخانه‌های توت‌فرنگی نزدیک شهر نازیلی ترکیه آغاز می‌کند.

 

 

سفر به یک مقصد جدید اثر پراناب بساک

ماهیگیرهای هندی پس از یک شب کاری در بندر بنگال به خانه برمی‌گردند. ماهیگیری در این منطقه برای سال‌ها تحت فشار بوده و به شدت رو به نابودی است. با این‌حال به دلیل تغییرات اقلیمی، به دلیل تغییرات اقلیمی تعداد افرادی که به این حرفه روی می‌آورند هر روز در حال افزایش است. این عکس در سنکاپور، غرب بنگال گرفته شده است.

 

 

بدون عنوان ۴ اثر ریحان احمد: نایب قهرمان

این عکس که از روی یک پل بر روی پل دالشواری در دهاکا بنگلادش گرفته شده است، مهاجران شهری را نشان می‌دهد که از پایتخت کشور با استفاده از یک قایق شلوغ به خانه می‌روند تا عید مسلمانان را به همراه خانواده‌های خودشان جشن بگیرند.

 

 

صورت آزادی اثر پراناب بساک

یک دختر جوان از بین بزرگترهایش سرک می‌کشد. این تصویر نگاهی فراتر از مرزهای مذهبی که در جامعه وجود دارد را به نمایش می‌گذارد. این عکس در مدهابپور، نیل‌گنج، غرب بنگال گرفته شده است.

 

 

خدا من را یک فرشته آفرید، انسان‌ها مرا تبدیل پناهنده کردند اثر میتهیل افریج کودهوری

این عکس که از کمپ پناهندگان بلوخالی در کوکس بازار گرفته شده است، پناهندگان روهینگیایی را نشان می‌دهد که در انتظار ارتش هستند تا به آن‌ها غذا بدهد. عکاس این عکس می‌گوید حالت ایستادن این دختر که نشان از وضعیت مبهمش دارشت، توجه مرا به خودش جلب کرد.

 

 

آخرین تلاش اثر آگلوس بری

پناهنده‌ها و مهاجرها در یک اردوگاه موقت در روستای ایدومنی یونان سعی می‌کنند با عبور از یک رودخانه یخ زده، از مرز مقدونیه عبور کنند.

 

 

ورود پناهندگان روهینگیایی به بنگلادش اثر عظیم خوان رونی

پناهندگان روهینگیایی از تنکاف جنوبی‌ترین بخش بنگلادش، از میانمار خارج می‌شوند.عظیم خان عکاس این عکس می‌گوید: ” یک سناریو دردناک بود، به اندازه‌ای که عکاسی برای من سخت شده بود.”

 

 

مهاجرت میانمار: محمد رکیب الحسن

این عکس احمد، یک روهینگیایی ۶۵ ساله را نشان می‌دهد که مادر ۹۰ ساله خودش فاطمه را بر روی دوش خودش به بنگلادش می‌برد. محمد رکیب الحسن می‌گوید تعداد زیادی از کسانی که فرار می‌کنند کشاورزانی هستند که زندگی ساده‌ای داشتند و می‌خواستند در صلح و آرامش با احترام و هویت خودشان زندگی کنند. همه حق دارند زندگی کنند و اعتقادات و دین خودشان را داشته باشند.

 

 

لباس‌های جدید اثر عطا محمد عدنان

این عکس در اطراف کمپ پناهندگان کوتوپلونگ در کوکس بازار گرفته شده است. این عکس لباس‌هایی را نشان می‌دهد که از طرف مردم عادی بنگلادش به پناهندگان روهینگیایی اهدا شده است. این کمک‌ها به صورت سازماندهی شده پخش نشده است و به همین دلیل در سرتاسر کمپ ریخته شده اند.

 

 

زندگی به عنوان پناهنده اثر میتهیل افریج کودهوری

این تصاویر مسلمانان روهینگیا را در حال گذراندن وقت، صحبت کردن و بازی کردن در جلوی کمپ کوتوپلونگ نشان می‌‎دهد.

 

 

بدون عنوان سه اثر ریحان احمد

این عکس که در چندپور، در بخش چیتاپونگ بنگلادش گرفته شده است مردمی را نشان می‌دهد که برای برگزاری جشن عید فطر سفر می‌کنند را نشان می‌دهد. هرسال نزدیک عید، قایق‌های مختلف درحالی که از مسافر پر هستند، از بندر خارج می‌شوند. همه از خطر پر بودن قایق‌ها آگاه هستند ولی به دلیل عجله زیادی که مردم برای رسیدن به خانه دارند، نادیده گرفته می‌شود.

 

 

نا‌امید اثر دباسیش چاکارابورتی

این هندوی مسن مسافت زیادی را از اوتار پرادش سفر کرده است تا طی مراسم مکار سنکراتی، آمرزش مذهبی دریافت کند. این مراسم یکی از جشنواره‌های برداشت هندوها است که هر ژانویه جشن گرفته می‌شود. زائران جرئه آب از رودخانه گنگ در دلتای گنگ جزیره سگار می‌نوشند.

 

 

شروع راه رفتن اثر آدلا نیستوریا

 

عکاس آدلا نیستوریا پس‌زمینه این عکس از پاهای خودش را اینگونه بازگو می‌کند: آن روز در جزیره سائومیگل (آزورس، پرتغال) بر روی یکی از نرم‌ترین تخت‌های خزه که تا بحال حس کرده بودم، پاگذاشتم. تا سال ۲۰۱ که این عکس گرفته شد من بیشتر از ۳۰ بار، به ۵ کشور مختلف سفر کرده بودم. در آن زمان من ۳۱ سالم بود. مردم می‌گویند که خانه همان جایی است که قلبت در آن حضور دارد. قلب من در تمام دنیا پخش شده است، ولی قسمت بزرگی از آن همیشه در آزورس باقی می‌ماند.”

 

 

دیدگاه شما