موضوعات مهم

فرمول یک در ایستگاه بین‌المللی فضایی

فرمول یک در ایستگاه بین‌المللی فضایی

ترجمه اختصاصی نوریاتو: فضانورد ناسا، درو فیوستل در ایالت دیترویت آمریکا بزرگ شده است و علاقه زیادی به ماشین و مسابقه دارد. این علاقه به اندازه‌ای زیاد است که در حالی که در سال ۲۰۱۸، فرمانده ایستگاه فضایی بین‌المللی بود، قبل از اینکه بتواند مسابقات را در وقت آزاد خودش ببیند، با استفاده از یک نیکون DSLR، از پیست‌های مسابقه عکاسی می‌کرد.

 

عکاسی از فضا

 

او می‌گوید: “من همیشه عاشق مسابقه‌های ماشین بوده‌ام و مسابقات مختلفی مانند ایندی‌کار، فرمول یک و موتوجی‌پی را دنبال کرده‌ام و تا امروز به این کار ادامه داده‌ام. من همیشه تیم‌ها، مسابقات و راننده‌های مختلف را دنبال می‌کردم و به خاطر علاقه زیادی که داشتم، از تمام پیست‌های فصل ۲۰۱۸ عکاسی کرده‌ام. آخر هفته‌هایی که مسابقات برگزار می‌شد، من اول عکس پیست را به اشتراک می‌گذاشتم، بعدا خود مسابقه را می‌دیدم. در واقع هنگامی که در ایستگاه فضایی بودم، این یکی از سرگرمی‌های من بود.

 

مطالعه بیشتر: تاثیرات سلبریتی‌ها بر فرهنگ عمومی جامعه

 

درو فیوستل می‌گوید که تدارکات زیادی برای گرفتن این عکس‌ها انجام می‌شد. او مختصات مسیرهای مسابقه را به تیم‌های پشتیبان زمینی در مرکز کنترل عملیات می‌داد و مردم روی زمین نیز او را راهنمایی می‌کردند که دقیقا کجا و چه زمانی می‌تواند بهترین فرصت عکاسی را داشته باشد.

 

مسابقه ماشین

 

درو فیوستل ادامه می‌دهد: “این تصاویر در اوقات فراغت من و اغلب شب‌ها، آخر هفته‌ها و یا هر وقت دیگری که می‌دانستم در حال گذشتن از روی یک مسیر مسابقه هستیم گرفته می‌شدند. در این مواقع، من از قبل برای آن روز برنامه‌ریزی می‌کردم تا بتوانم از پنج دقیقه وقتی که دارم، تمام استفاده را ببرم و بعدا به کار خودم برگردم. من توانستم از تمام مسیرهای مسابقه عکاسی کنم.”

 

مطالعه بیشتر: تمام سینماتوگراف‌ های برنده اسکار در یک ویدئو

 

تمام این تصاویر با استفاده از یک نیکون D5 به همراه لنز ۸۰۰ میلیمتر و دو عدد تله‌کانورتر گرفته شده است. این تجهیزات جمعا ۱۶۰۰ میلیمتر فاصله کانونی دراختیار فیوستل قرار می‌داد. او از تنظیمات دوربین دستی و فوکوس دستی استفاده می‌کرد. از آن‌جایی هم که نمی‌توانست با چشم غیرمسلح مسیرهای مسابقه را ببیند، قاب‌بندی تصویر هم برای او کار سختی بود.

 

ایستگاه فضایی

 

درو فیوستل ادامه می‌دهد: “هنگامی که داخل دوربین را نگاه می‌کردم، فضایی را مشاهده می‌کردم که می‌توانستید ۳۰ مسیر مسابقه را در آن جای کنید. با چشم غیرمسلح من نمی‌توانستم این مسیرها را ببینم ولی اگر دوربین را رو به جای درستی می‌گرفتم، می‌توانستم با کمک منظره‌یاب آن‌ها را ببینم. مواقع زیاد یپیش آمده که قادر به دیدن این مسیرها نبوده‌ام و به خاطر اینکه دوربین را رو به نقطه اشتباهی گرفته بودم، به صورت کامل یک مسیر مسابقه را از دست داده‌ام.”

 

مطالعه بیشتر: فضای داخلی یک گالری نقاشی

 

ایستگاه فضایی با سرعت ۴۰۲ کیلومتر بر ساعت به دور خودش می‌چرخد و با سرعت ۲۸ هزار کیلومتر بر ساعت، زمین را دور می‎‌زند که باعث می‌شود عکاسی از مناطق کوچک روی زمین، کار خیلی سختی باشد. اما با صبر، تمرین و استقامت، فیوستل توانست از تمام مسیرهای مسابقه لیست خودش عکاسی کند.

 

بیشتر بخوانید

مطالب مرتبط

ارسال نظر