عباس عطار و عکاسی خبری

عباس عطار و عکاسی خبری

ترجمه اختصاصی نوریاتو: به عنوان کسی که از سال ۱۹۸۱ عضو آژانس عکس مگنوم بوده، عباس عطار یکی از اسطوره‌های عکاسی است که برای تصاویر تک‌رنگ قابل توجه خودش در موضوعات سیاسی، زندگی جوامع درگیر مناقشه و تم‌های مذهبی شناخته شده است.

 

با ۵ دهه سابقه عکاسی، عباس عطار یکی از مهم‌ترین عکاس‌های امروزی بوده که مقالات و تصاویر سیاه و سفیدش از جنگ‌ها و درگیری‌ها، موضوعات سیاسی، مشکلات اجتماعی و حتی تم‌های مذهبی گرامی داشته می‌شود. عباس عطار همیشه در خط مقدم فوتوژورنالیسم حاضر بود و هدف اصلی او ارائه داستان و مدرک بود. او تفسیر آثار خودش را بر عهده‌ی بیننده‌ها می‌گذاشت.

 

مطالعه بیشتر: زندگی سالوادور دالی در شصت ثانیه

 

عباس عطار

 

عباس عطار که از سال ۱۹۸۱ به عضویت آژانس عکس مگنوم درآمده بود، یکی از بهترین عکاس‌های انجمن عکاسی خبری بود که در سال ۱۹۴۷ توسط خبرنگاران جنگی مانند هنری کارتیه برسون و رابرت کاپا تاسیس شد. عباس عطار در یک نقل قول گفته است که با شروع جنگ استقلال الجزیره به عکاسی خبری علاقه‌مند شده است.

 

مطالعه بیشتر: هنر اعتراض یا اعتراض هنری؟

 

در اوایل دهه ۷۰ میلادی، عباس عطار به اندازه کافی در عکاسی خبری تجربه داشت و درگیری‌های جنوب ویتنام، بنگلادش و شمال ایرلند را پوشش داده بود. او همچنین به ثبت و مستندسازی اتفاقاتی مانند انقلاب اسلامی ایران، تجدید حیات اسلام از ژین‌جیانگ تا مراکش پرداخت و برای عکاسی از انقلاب‌ها و جنگ‌ها، به کشورهایی مانند جمهوری بیافرا، آفریقای جنوبی، شیلی، کوبا و خاورمیانه سفر کرد. به جز اسلام، تم‌های مذهبی که عباس عطار پوشش داده است، عبارتند از جانگرائی، مسیحیت به عنوان یک پدیده سیاسی و عرفانی، هندوئیسم و بودائیسم.

 

عباس عطار

 

مطالعه بیشتر: در تلاطم امواج

 

عباس در مورد عکاسی خودش اینطور توضیح می‌دهد: “عکس‌های من یک بازتاب هستند که جان می‌گیرند و به سمت اندیشه و تفکر حرکت می‌کنند. این عکس‌ها به صورت ناگهان در منظره‌یاب ظاهر می‌شوند. در ابتدا یک بازتاب از سوژه دیده می‌شود و پس از آن یک تعمق و اندیشه به وجود می‌آید. دقیقا در همین لحظه متعالی و آسیب‌پذیر است که نویسندگی عکاسانه شکل می‌گیرد و تصاویر را سکانس‌بندی می‌کند. به همین دلیل است که روحیه نویسندگی در این زمینه خیلی مهم است. مگر عکاسی همان “نوشتن با کمک نور” نیست؟ تنها تفاوت نویسنده و عکاس این است که نویسنده کلمات را به تصرف خودش در می‌آورد ولی عکاس توسط عکس خودش تسخیر شده است و فقط یک محدودیت برای پیشروی وجود دارد تا زندانی عکس‌های خودش نشود.

بیشتر بخوانید

مطالب مرتبط

ارسال نظر