موضوعات مهم

ربودن زنان سابین هنر قصه‌گویی

ربودن زنان سابین

اگر طبق باور عموم مردم فقط هفت طرح کلی برای قصه‌گویی وجود داشته باشد، جای تعجب نیست که هنرمندان زیادی به صورت همزمان تحت تاثیر یک داستان قرار گرفته باشند. این اتفاق برای سوژه «ربودن زنان سابین» که در سال ۱۶۳۵ توسط نیکولاس پوسین و پیتر پائول روبنز کشیده شد افتاده است.

 

پیتر پائول روبنز

 پیتر پائول روبنز، پرتره از هنرمند، ۱۶۲۳

 

مطالعه بیشتر: عکاسی مدرن در قلب کالیفرنیا

 

نیکولاس پوسین

نیکولاس پوسین، سلف پرتره، ۱۶۵۰

 

داستان گرفتن زوری زنان سابین توسط شاه رومولوس روم برای قرن‌های متمادی هنرمندان مختلفی را تحت تاثیر قرار داده است و این دو هنرمند هم بخشی از آن‌ها هستند. ما در این دو اثر می‌توانیم علاقه به قصه‌گویی را مشاهده کنیم.

 

با اینکه هردو نقاش داستان را از لحظه‌ای که شاه رومولوس دستور ربودن زنانی که برای یک فستیوال گرد هم جمع شده بودند را داد تعریف کرده‌اند، به سرعت متوجه یک تفاوت بین این دو اثر خواهیم شد.

 

ربودن زنان سابین

ربودن زنان سابین (۱۶۳۵)، نیکولاس پوسین

 

اول از همه، در اثر پوسین، از پیش‌زمینه برای نشان دادن صحنه ربودن استفاده کرده است. این صحنه ممکن است به دلیل ژست‌های مختلف، خیلی پر هرج و مرج به نظر برسد اما با یک نگاه دقیق، می‌توان فهمید که این صحنه کاملا سازمان یافته است. هرکدام از اشخاص صحنه یک نقش خاص دارد و ژست‌ها تندیس‌وار هستند. در پیش‌زمینه نقاشی نیز بدن برهنه سرباز به اندازه مشخص است. استفاده از شخصیت‌ها و اشکال کلاسیک رومی، ما را مستقیم به پس‌زمینه تصویر منتقل می‌کند؛ جایی که ستون‌ها و ساختمان‌ها به سبک رومی توجه ما را به خودشان جلب می‌کنند.

 

مطالعه بیشتر: عکاسی بدون منظره یاب

 

با اینکه این ترکیب‌بندی ممکن است باعث شود احساس کنیم نقاشی کاملا ایستا است و عدم استفاده پوسین از ضربات قلم باعث شده سطح نقاشی کاملا صاف و کنترل شده به نظر برسد اما حس حرکت با نحوه قرارگیری سوژه‌ها منتقل شده است. ما شاه رومولوس را می‌بینیم که در سمت چپ تصویر بالاتر از همه ایستاده است و درحالی که لباس قرمز رهبری را پوشیده است و این احساس را منتقل می‌کند که درحال اداره صحنه است. همچنین با دست‌ها برافراشته برخی از کاراکترها که به مرکز ترکیب اشاره می‌کنند، ما بیشتر متوجه تقلای آن‌ها می‌شویم.

 

تجاوز به زنان سابین

ربودن زنان سابین (۱۶۳۵)، پیتر رائول روبنز

 

سبک خطی روبنز متفاوت است و او به روش متفاوت‌تری از سطح استفاده می‌کند تا نسبت به پوسین داستان بیشتری بازگو کند. روبنز از تکنیک صحنه روی صحنه استفاده کرده است و با استفاده از دو روستایی که در حال جنگیدن با یکدیگر هستند، سعی کرده است اتفاقات پس از این حادثه را نشان دهد. با وجود هرج و مرج صحنه، شما می‌توانید تقارن را در آن احساس کنید. چهار شخصیتی که در مرکز تصویر قرار گرفته‌اند، نگاه ما را به خودشان جلب می‌کنند و هنگامی که اطراف آن‌ها را مشاهده کنیم، می‌بینیم که ستون‌ها تصویر را به صورت مساوی تقسیم کرده‌اند. معماری ساختمان‌ها لزوما رومی نیست و لباس زن‌ها نیز بیشتر به لباس فنلاندی‌ها نزدیک است تا لباس‌های کلاسیک رومی. ممکن است روبنز از این نقاشی برای مقاصد نمادین استفاده کرده باشد. در این نقاشی رومولوس در سایه مخفی شده است اما پوسین او را در یک مکان مرتفع قرار داده بود و یک صحنه شیطانی‌تر خلق کرده است.

 

با وجود تمام تفاوت‌های سبک نقاشی، مشخص است که هر دو نقاش درحال کشف این بوده‌اند که چطور یک داستان را به سبک خودشان بازگو کنند و شهرت به دست بیاورند.

بیشتر بخوانید

مطالب مرتبط

ارسال نظر