موضوعات مهم

تارسیلا دو آمارال – آباپوریو نقاشی هفته

تارسیلا دو آمارال – آباپوریو

ترجمه اختصاصی نوریاتو: آباپوریو هدیه تولد یک زن به همسرش بود. این نقاشی را تارسیلو دو آمارال به اوزوالدو د آندرید هدیه داده است و نماد رابطه عاشقانه و ذهنی این دو نفر بوده است. همچنین این اثر نمادی از هنر مدرن برزیل است که سبک‌های اروپایی و محلی را با یکدیگر ترکیب کرده است.

 

آباپوریو نقاشی است که قرار بوده است در زمانی که برزیل می‌خواست به عنوان یک کشور مدرن و ثروتمند شناخته شود، احساسات قدرتمندی را جذب کرده است. اما برخلاف چیزی که انتظار می‌رود آباپوریو یک مخلوق غول‌پیکر لخت با سن و جنسیت نامشخص را نشان می‌دهد که زیر خورشید کنار یک کاکتوس نشسته است.

 

تارسیلو دو آمارال

تارسیلو دو آمارال، آباپوریو، ۱۹۲۸

 

آباپوریو در زبان یکی از قبایل محلی برزیل به معنی آدم‌خوار می‎‌باشد. این فیگور تغییرشکل یافته هیچ موجودی که در واقعیت وجود داشته باشد را نشان نمی‌دهد: این موجود با سر کوچک و دست و پای بزرگ به تصویر کشیده شده است و خورشید و کاکتوس با یک تناسب غیر ممکن در کنار او قرار گرفته‌اند. این غول آرام چشم دارد اما دهان و گوش ندارد و به صورت لخت مانند مجسمه متفکر رودین به تصویر کشیده شده است. یکی از دست‌های این موجود روی سرش قرار گرفته است و کمی به سمت بیننده متمایل است و درعین حال بدنش رو به خورشید و کاکتوس در سمت راست ترکیب قرار گرفته است.

 

طبق گفته اوزوالدو د آندرید این نقاشی انسان را مانند یک آدم‌خوار به تصویر کشیده است. از طرفی دیگر او می‌گوید که هیولا ساخته ذهن تارسیلو است و از داستان‌هایی زمان کودکی پرستارهای سیاه‌پوست مزرعه به او می‌گفتند الهام گرفته است.

 

آباپوریو تبدیل به یک نماد مهم در جنبش هنری movimento de antropofagia (جنبش آدم‌خواری) که توسط مانیفست کانیبالیسم اوزوالدو د آندرید در سال ۱۹۲۸ آغاز شده بود شد. در این مانیفست آندرید قوانینی که هنرمندان برزیلی باید رعایت کنند را اعلام کرد. او امیدوار بود که هر هنر جدیدی (از جمله ادبیات و هنرهای تجسمی) از هنرهای مختلفی از جمله هنر بومی و اروپایی الهام بگیرد. او از هنرمندان می‌خواست از آدم‌خواری استقبال کنند و هرگونه الهام خارجی را بدون شک و تردید و با از خودگذشتگی کامل نسبت به پروسه خلق فرهنگی مدرن قورت دهند و هضم کنند. آندرید وجود فرهنگ‌های مختلف را پذیرفت و پروسه طبیعی الهام‌ها و تخصیص‌های بین فرهنگی را تحسین می‌کرد.

 

مطالعه بیشتر: داوینچی ایرانی

 

آباپوریو در سال ۱۹۲۸ و دو سال قبل از کودتای گتولیو وارگاس در لحظات آخر جمهوری قدیمی که برزیل را از یک جامعه و اقتصاد برپایه برده‌داری و کشاورزی تبدیل به یک کشور شهری، صنعتی و ضد بحران تبدیل کرده بود خلق شد. طبق گفته تارسیلا دو آمارال بدن لخت یک موجود عجیب در وسط تصویر که بیشتر به طبیعت نزدیک است تا فرهنگ یا موجودیت‌های دیگر یک اعلام قوی و شجاعانه درمورد عصاره سرزندگی در زندگی برزیلی‌ها بود.

 

دیکتاتوری گتولیو وارگاس این تفسیر آوانگارد و شوکه کننده را نسبت به چیزی که برزیلی دانسته می‌شد قبول نکرد و به جای آن از هنرمندان سنت‌گرا، ملی‌گرا و محافظه کار حمایت کرد. شصت سال بعد هنگامی که یک دیکتاتور دیگر در برزیل قدرت را به دست آورد، آباپوریو، جنبش انسان‌شناسانه و خود تارسیلو تبدیل به بت‌های جنبش جدید، یعنی تروپیکالیا شدند. رهبران این جنبش ضدفرهنگی مانند گیلبرتو گیل، کاتانو ولسو، گال کاستا و هلیو اویتیسیکا اغلب تارسیلا و هنرش را منبع الهام خود می‌دانستند.

 

اکنون اگر به آباپوریو نگاه کنید گران‌ترین اثر هنری برزیل را می‌بینید که در حراج کریستی توسط ادواردو کاستانتینی به مبلغ ۱٫۴ میلیون دلار خریداری شد. همچنین این اثر یکی از مهمترین آثار هنری آمریکای لاتین هم می‌باشد که دشواری‌های اساسی اغلب فرهنگ‌های آمریکای لاتین را به تصویر می‌کشد.

بیشتر بخوانید

مطالب مرتبط

ارسال نظر